Uzasadnienie
K.M. wniósł do Przewodniczącego Rady Miejskiej w M. w dniu 4 lipca 2019 r. skargę na działalność Burmistrza Miasta M. Skarżący zarzucił Burmistrzowi Miasta:
1)brak zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta M. oświadczenia majątkowego ówczesnego zastępcy Burmistrza Miasta M. L.G. za 2017 r. 2)brak zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta M. oświadczenia majątkowego zastępcy Burmistrza Miasta M. L.G. za pierwszy kwartał 2018 r. 3)brak zamieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta M. oświadczenia majątkowego Prezesa Spółki [...](udziały miasta w spółce wynoszą 92 %) L.G. za okres od 31 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. 4)prawdopodobne pobieranie podwójnego wynagrodzenia za okres II – III 2018 r. przez zastępcę Burmistrza Miasta M. L.G. z Urzędu Miasta M. oraz jako pełniącego obowiązki Prezesa miejskiej spółki [...] Sp. z o.o.
W dniu [...] lipca 2019 r. odbyło się posiedzenie Komisji Skarg i Wniosków Rady Miejskiej w M., na którym Burmistrz Miasta oraz Prezes Spółki [...]Sp. z o.o. złożyli wyjaśnienia w sprawie ww. zarzutów.
Rada Miejska w M. podjęła w dniu [...]lipca 2019 r. uchwałę nr [...] mocą której uznała skargę na działalność Burmistrza Miasta M. za bezzasadną.
W uzasadnieniu uchwały odnosząc się do zarzutów przedstawionych w pkt 1 i 2 skargi organ nadmienił, że Zastępca Burmistrza został odwołany ze stanowiska dnia 31 stycznia 2018 r., a zatem przed zaistnieniem skutków prawnych związanych brakiem złożenia oświadczenia majątkowego. Organ nadmienił, że nie było możliwe odwołanie L.G. z uwagi na niezłożenia oświadczenia majątkowego, ponieważ od 31 stycznia 2018 r. nie pełnił on już funkcji Zastępcy Burmistrza.
K.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...].
Skarżący nadmienił, że w treści skargi z dnia 4 lipca 2019 r. informował Radę Miasta o łamaniu przez Burmistrza obowiązującego prawa oraz tolerowaniu braku składania oświadczeń majątkowych przez byłego zastępcę burmistrza. Podkreślił, że jako wieloletni samorządowiec oraz były parlamentarzysta w życiu zawodowym jak i w działalności społecznej - literalnie stosuje przepisy obowiązującego prawa.
Skarżący nadmienił, że w dniu 31 stycznia 2018 r., został odwołany ze stanowiska Prezesa spółki [...] w M., wyłącznie dlatego, aby zwolnić stanowisko dla L.G.. L.G. w grudniu 2017 r. spowodował wypadek samochodowy (po spożyciu alkoholu potrącił kobietę na przejściu dla pieszych). Skarżący podkreślił, że ze swojej funkcji, został odwołany w sposób, łamiący wszelkie normy prawne. Jako pokrzywdzona będzie domagał się sprawiedliwości.
W treści odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Nadmienił, że zaskarżona uchwała stanowi sposób załatwienia skargi wniesionej w trybie art. 227 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) wymienia decyzje, postanowienia, inne akty, a także bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, które podlegają kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne.
Zdaniem Sądu, złożona do Przewodniczącego Rady Miejskiej skarga K.M. z dnia 4 lipca 2019 r. została wniesiona i rozpatrzona w tzw. trybie skargowym, uregulowanym w Dziale VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Przedmiotem skargi wniesionej we wspomnianym trybie, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Załatwienie takiej skargi następuje na podstawie art. 238 § 1 Kpa poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, które stanowi prawną formę działania organu administracji, będącą czynnością materialno-techniczną.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, skarga tego rodzaju jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego (zob. np. postanowienie NSA z 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, CBOIS). Postępowanie w związku z wniesioną skargą kończy się zawiadomieniem wnoszącego o sposobie rozpatrzenia skargi (art. 238 k.p.a.).
W postępowaniu uregulowanym przepisami Działu VIII K.p.a. nie rozstrzyga się żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie ocenia zasadność skargi i informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Postępowanie skargowe nie kończy się zatem wydaniem decyzji administracyjne j czy postanowienia, ale zawiadomieniem skarżącego. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy stwierdzenia, czy też uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09; z 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07 oraz z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09; a także postanowienie WSA w Warszawie z 18 kwietnia 2016r., sygn. akt IV SA/Wa 309/16, CBOIS).
Skargi takie są bowiem załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy, niedającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (zob. M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2016).
W tej sytuacji przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.