Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 309/16

Uzasadnienie

1. 1. M. T. (dalej również: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Dzielnicy [...] z [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi.
2. 2. Wskazaną uchwałą, wydaną na podstawie art. 237 i 238 k.p.a., Rada Dzielnicy [...], po rozpatrzeniu skargi M. T. na działalność Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...], uznała ww. skargę za bezzasadną.
3. 3. W odpowiedzi na skargę Rada Dzielnicy [...] wniosła o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

1. 3. Skarga podlegała odrzuceniu, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
2. 4. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
3. 1) decyzje administracyjne;
4. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
5. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
6. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
5. 5. W świetle akt sprawy jest oczywiste, że kwestionowana uchwała została wydana na podstawie art. 237 i 238 k.p.a., czyli w związku z rozpoznaniem skargi wniesionej na podstawie regulacji zawartych w Dziale VIII k.p.a. ("Skargi i wnioski").
6. 6. Sąd w niniejszym składzie podziela utrwalony w orzecznictwie pogląd, że do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., III SAB 7/99, ONSA 2001 1 poz. 27; postanowienie NSA z 4 września 2013 r., I OSK 1864/13,. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2013 r. I OSK 2621/13, CBOSA). Dodać należy, że stanowisko to jest aprobowane w piśmiennictwie (por. np. M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX 2016; K. Wojciechowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. M. Wierzbowskiego i A. Wiktorowskiej, 17 wyd., Legalis 2016, komentarz do art. 227). Za stanowiskiem tym przemawia okoliczność, że w postępowaniu skargowym uregulowanym w Dziale VIII K.p.a. nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej czy podobnego aktu. Skarga z art. 227 K.p.a. jest bowiem odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
7. 7. Przedstawionej wyżej istoty postępowania skargowego nie zmienia okoliczność, że stanowisko w przedmiocie skargi zostało wyrażone w formie uchwały rady miasta (por. np. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2015 r., II OSK 1633/15; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia z dnia 26 września 2011 r., II SA/Rz 599/11).
8. 8. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.