Uzasadnienie
M. A., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2014 r. jej skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bardzo chorą, ale jej córka nie otrzymała świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad nią, nie posiada żadnego dochodu, a utrzymuje się z zasiłków z ośrodka pomocy społecznej. Podała, że zasiłek stały wynosi 299 zł, a zasiłek pielęgnacyjny – 153 zł.
Jednocześnie oświadczyła, że oprócz mieszkania o powierzchni 57,9 m2 nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Do wniosku dołączyła kserokopie: decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2012 r. o ustaleniu wysokości zasiłku stałego, decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w wysokości 399,25 do dnia [...] lipca 2014 r., orzeczenia z dnia [...] marca 2012 r. o stopniu niepełnosprawności, informacji z dnia [...] kwietnia 2014 r. o wysokości opłat za mieszkanie, opłat za energię elektryczną, telefon i gaz, a także faktur za lekarstwa.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy wskazać, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych, wnioskodawczyni utrzymuje się z zasiłków z opieki społecznej, otrzymuje, oprócz zasiłku stałego i pielęgnacyjnego, dodatek mieszkaniowy w wysokości 399 zł miesięcznie oraz alimenty od męża, z którym pozostaje w faktycznej separacji, w wysokości 80 zł miesięcznie, zamieszkuje razem z córką i wnuczką, które również utrzymują się z zasiłków z opieki społecznej.
Jak ustalił organ, średnio na osobę w rodzinie wypada po około 380 zł miesięcznie.
W związku z powyższym uznać należy, biorąc pod uwagę aktualne koszty utrzymania, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.