Uzasadnienie
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. dalej k.p.a.) oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) dalej u.d.p.i., art. 15 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r., poz. 1620 z późn. zm. zwanej dalej u.o.z.f.n.), decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., odmawiającą [...] (skarżąca) udostępnienia informacji publicznej w zakresie: wykazu wniosków, złożonych w konkursie programu pod nazwą "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku" (wykaz obejmujący informacje w zakresie co najmniej: wnioskodawcy, tytułu projektu oraz kierownika projektu), informacji o ocenach recenzentów i recenzentek co do poszczególnych wniosków złożonych w konkursie, listy recenzentów zewnętrznych (imię, nazwisko, tytuł lub stopień naukowy) oraz skanu listy rankingowej ocenionych wniosków, którą zespół specjalistyczny przedłożył Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...] października 2016 r., w formie elektronicznej na adres e-mail: [email protected], do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wpłynął wniosek [...] reprezentowanej przez K. T. oraz S. O. o udostępnienie: wykazu wniosków złożonych w konkursie programu pod nazwą "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku" (wykaz obejmujący informacje w zakresie co najmniej: wnioskodawcy, tytułu projektu oraz kierownika projektu), informacji o ocenach recenzentów i recenzentek co do poszczególnych wniosków, złożonych w konkursie, listy recenzentów zewnętrznych (imię, nazwisko, tytuł lub stopień naukowy) oraz skanu listy rankingowej ocenionych wniosków, którą zespół specjalistyczny przedłożył Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego odmówił wyrażenia zgody na udostępnienie żądanych informacji publicznych.
W dniu [...] stycznia 2017 r., w formie elektronicznej ePUAP, do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wpłynął wniosek z dnia [...] stycznia 2017 r. S. O. i B. W. reprezentujących [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Organ ponownie rozpoznając sprawę podniósł, że prawo do informacji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego, a przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwanej dalej u.d.i.p., nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy). Ponadto, przepis art. 5 ust. 2 przywołanej ustawy stanowi, że prawo do informacji może ulec ograniczeniu m.in. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.
Wskazał, ze w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 kwietnia 2015 r. o zasadach finansowania nauki. W komunikacie Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 października 2015 r. o ustanowieniu programu pod nazwą "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku" (M. P. z 2015 r. poz. 1058), zwanym dalej "Komunikatem", ogłoszono, że na podstawie art. 26 ust. 2 u.o.z.f.n., ustanawia się z dniem 30 października 2015 r. program pod nazwą "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku".
Zgodnie z pkt III ppkt 3 Komunikatu wskazano, że środki finansowe na realizację projektów w ramach programu są przyznawane w drodze konkursu ogłoszonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W dniu 25 listopada 2015 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego opublikował na stronie internetowej www.nauka.gov.pl/komunikaty ogłoszenie o konkursie na finansowanie projektów w ramach programu pod nazwą "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku", obejmującego wspieranie realizacji przedsięwzięć służących udokumentowaniu i upowszechnianiu najwybitniejszych dokonań polskiej filozofii, teologii i myśli społecznej, zwane dalej "ogłoszeniem".
W punkcie II ppkt 2-4 Komunikatu oraz w pkt 23 ogłoszenia wskazano, że w ramach programu finansowanie może otrzymać nie więcej niż 5 projektów, w tym nie więcej niż 3 z tej samej dziedziny nauki, na łączną kwotę nie większą niż 5 mln zł, zaś maksymalną wysokość dofinansowania jednego projektu określono na 1 mln zł. W ww. konkursie zgłoszono 60 wniosków. Do ich oceny, zgodnie z zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 kwietnia 2016 r. w sprawie powołania Zespołu specjalistycznego do spraw oceny wniosków w ramach programu pod nazwa "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku" (Dz. Urz. MNiSW z 2016 r. poz. 30), powołano pięcioosobowy Zespół specjalistyczny. Zespół dokonał wstępnej oceny zgłoszonych wniosków i ustalił listę 28 projektów zgodnych z zasadniczymi celami i zakresem programu, które następnie zostały przekazane do oceny recenzentom zewnętrznym wyznaczonym przez Zespół specjalistyczny.
Po otrzymaniu wszystkich recenzji zewnętrznych Zespół specjalistyczny ustalił listę rankingową recenzowanych projektów, wraz z rekomendacjami dotyczącymi ewentualnego przekazania środków finansowych na ich realizację. Ustalona przez Zespół specjalistyczny lista rankingowa, wraz z rekomendacjami, została przedłożona Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego w celu podjęcia decyzji w przedmiocie przyznania finansowania na realizację projektów zgłoszonych w konkursie.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, podejmując decyzję o przyznaniu finansowania na realizację danego projektu, nie jest związany przedłożoną listą rankingową oraz rekomendacjami. Decyzja o przyznaniu środków finansowych na realizację danego projektu należy więc do wyłącznej kompetencji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Po zapoznaniu się z projektami złożonymi w konkursie, przedłożoną listą rankingową oraz rekomendacjami, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego podjął decyzję o przyznaniu środków finansowych na realizację 5 projektów.
Organ zauważył, że podanie do informacji publicznej pełnej listy wniosków zakwalifikowanych do finansowania w przypadku konkursów pn. "Organizowanie działań na rzecz rozwoju sportu akademickiego w 2016 r." oraz "Organizowanie i animowanie działań na rzecz środowiska akademickiego w 2016 r." wynika z faktu, że wnioski te mają charakter informacji publicznej i podlegają udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. W odróżnieniu od konkursu "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku", w którym zastosowanie mają przepisy u,o.z.f.n., przytoczone we wniosku dwa przedsięwzięcia pn. "Organizowanie działań na rzecz rozwoju sportu akademickiego w 2016 r." oraz "Organizowanie i animowanie działań na rzecz środowiska akademickiego w 2016 r." zostały przeprowadzone w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r., poz. 239 z późn. zm.).
Przepisy tej ustawy nie gwarantują poufności treści wniosków, składanych m.in. w ramach przedsięwzięć Ministra, w przeciwieństwie do przepisu art. 15 ust. 1 u.o.z.f.n, który zawiera katalog danych nie podlegających udostępnieniu. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 u.o.z.f.n - recenzje, umowy i raporty z realizacji zadań finansowanych ze środków na naukę stanowią tajemnicę przedsiębiorstw w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co skutkuje również ograniczeniem dostępu do tych dokumentów na podstawie 5 ust. 2 u.d.i.p.
Organ wskazał, że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2015 r. sygn. II SA/Kr 1082/15, wnioski, recenzje, umowy i raporty z realizacji zadań finansowanych ze środków na naukę są ustawowo zaliczone do kategorii tajemnicy przedsiębiorstwa, i choć stanowią informację publiczną, nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. Zgodnie z wolą ustawodawcy, w odniesieniu do wniosków, recenzji, umów i raportów z realizacji zadań finansowanych ze środków na naukę, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego został zwolniony z obowiązku samodzielnego ustalenia, czy zostały spełnione przesłanki przepisu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.).
W ocenie organu, zgodnie z art. 15 ust. 3 u.o.z.f.n., nie podlegają również udostępnieniu dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających w danym postępowaniu wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych na programy i przedsięwzięcia ustanawiane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, o których mowa w art. 5 pkt 10 ww. ustawy.
Natomiast lista rankingowa wniosków jest dokumentem o charakterze wynikowym, złożonym z wydzielonych elementów wniosków (m.in. tytuły projektów określające zakres przewidzianych do wykonania prac, planowane nakłady, nazwy wnioskodawców, imiona nazwiska kierowników projektów, planowany czas realizacji projektów) oraz ocen recenzentów i zespołu specjalistycznego wraz z rekomendacjami zespołu dotyczącymi wniosków, które, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.o.z.f.n., jako tajemnica przedsiębiorstwa, nie podlegają udostępnieniu. Lista rankingowa nie jest ponadto zamkniętą całością, lecz elementem dokumentacji przekazywanej Ministrowi przed rozstrzygnięciem konkursu. Załącznikami do listy są bowiem opinie dotyczące poszczególnych wniosków, które wpisują się w zakres przedmiotowy ww. przepisu ustawy.
Zdaniem Ministra, odnośnie żądanych przez wnioskodawcę informacji występują ustawowe okoliczności nakazujące ograniczenie prawa do informacji publicznych. Dostęp do nich jest reglamentowany i wyłącza ich ujawnienie osobom trzecim. W związku z ustawowym wyłączeniem możliwości udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wskazał, że nie jest uprawniony do ich przekazania wnioskodawcy zgodnie z wnioskiem datowanym na dzień [...] stycznia 2017 r.
W dniu [...] lutego 2017 r. skargę na powyższą decyzję złożyło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i zarzucając organowi naruszenie:
- - art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), w zakresie w jakim przepis ten stanowi normatywną podstawę prawa do uzyskiwania informacji o działalności władz publicznych, poprzez błędne, bowiem zbyt daleko idące, ograniczenie na kanwie niniejszej sprawy,
- - art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w zakresie w jakim owe przepisy konstytucyjne stanowią podstawę ograniczenia prawa do informacji publicznej, poprzez błędną wykładnię, polegającą na uznaniu dopuszczalności ograniczenia dostępności informacji w niniejszej sprawie,
- - art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę ograniczania dostępności informacji publicznej ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy, poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie zachodzi potrzeba zastosowania tego przepisu, gdyż w wyniku udostępnienia żądanych informacji nic dojdzie do ujawnienia informacji mających jakąkolwiek wartość gospodarczą.
- - art. 15 ust. 1 ustawy o zasadach finansowania nauki, poprzez nieprawidłowe zastosowanie, prowadzące do naruszenia istoty konstytucyjnego prawa do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 16 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 457/17) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję. W uzasadnieniu wskazał miedzy innymi,że: We wniosku z dnia [...] października 2016 r. skarżąca złożyła pytania związane z realizacją zadania (programu) "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku". Wniosek ten obejmował wykaz obejmujący informacje w zakresie co najmniej:
- 1. wnioskodawcy,
- 2. tytułu projektu,
- 3. kierownika projektu,
- 4. informacje o ocenach recenzentów i recenzentek co do poszczególnych wniosków złożonych w konkursie,
- 5. listy recenzentów zewnętrznych (imię, nazwisko, tytuł lub stopień naukowy),
- 6. skan listy rankingowej ocenionych wniosków, którą zespół specjalistyczny przedłożył Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Żadna z żądanych informacji zdaniem Sądu I instancji nie mieści się w dyspozycji art. 15 ust. 1 lub ust. 3 u.o.z.f.n. Skarżący nie żądał bowiem wniosków, recenzji umów i raportów z realizacji ww. zadania ani też nie chciał, aby mu udostępnić listę recenzentów, którzy oceniali dane zadanie. Jego pytania mają charakter pytań o postępowanie, natomiast nie dotyczą w żaden sposób danych wymienionych w art. 15 ust. 1 i 2 u.o.z.f.n. Organ zatem błędnie odczytał treść art. 15 u.o.z.f.n., jako przepisu, który w ogóle uniemożliwia udostępnienie informacji o przebiegu konkursu "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku".
Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiódł Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OSK 282/18 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Skarga ma uzasadnione podstawy.
Niniejsza sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 282/18 wydanym na skutek skargi kasacyjnej Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) p. p. s. a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Artykuł ten znajduje zastosowanie, gdy doszło do orzeczenia, o którym mowa w art. 185 § 1 p. p. s. a., a mianowicie, gdy zaszła konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Sąd pierwszej instancji rozpoznając sprawę ponownie nie może dokonać interpretacji przepisów w sposób odmienny niż wynikająca z orzeczenia wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, nie może też ocenić prawidłowości rozstrzygnięcia sądu odwoławczego (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. II GSK 808/09). Związanie wykładnią prawną dotyczy zarówno sądu rozpoznającego sprawę ponownie, jak również organu administracyjnego, do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia, chyba że nastąpi zmiana stanu prawnego, powodująca, że pogląd prawny NSA staje się nieaktualny.
Oznacza to, że orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, nie znajdując podstaw do zastosowania odstępstw od konieczności podzielenia poglądu prawnego wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 282/18, zobowiązany jest wykładnię prawa tam przedstawioną przyjąć.
W uzasadnieniu wyroku z dnia 3 grudnia 2019 r. wskazano,że Sąd I instancji nie dokonał dość precyzyjnej oceny poszczególnych informacji w aspekcie powyższych uregulowań (ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy o zasadach finansowania nauki).
NSA zgodził się ze skarżącym kasacyjnie, iż wniosek w zakresie udostępnienia listy recenzentów zewnętrznych odpowiada tajemnicy przedsiębiorstwa w zakresie ujętym w art. 15 ust. 3 ustawy o zasadach finansowania nauki. Przepis ten bowiem w swej ogólności odnosi się do danych podmiotów oceniających wnioski o przyznanie środków finansowych, niezależnie od tego, czy dane zadanie zostało już zrealizowane z udziałem środków na naukę.
Zdaniem NSA wniosek o udostępnienie informacji w zakresie wykazu wniosków złożonych w konkursie należałoby rozważyć w kontekście treści art. 15 ust. 1 ustawy o zasadach finansowania nauki, przy jednoczesnym odniesieniu powyższego do innych ograniczeń prawa do informacji publicznej. Każdy zatem z poszczególnych elementów objętych żądaniem udostępnienia informacji publicznej wymaga odrębnej oceny w kontekście gwarantowanego konstytucyjnie prawa dostępu do informacji publicznej, przy uwzględnieniu przewidzianych w tym zakresie wyjątków.
Z powyższych względów NSA za nieuzasadnioną uznał ogólną konstatację Sądu I instancji wobec sprecyzowanych we wniosku żądań o udostępnienie informacji publicznej, które wymagały odrębnej oceny w kontekście przesłanek ustalonych w art. 15 ustawy o zasadach finansowania nauki.
Poruszone wyżej kwestie związane z charakterem objętych żądaniem informacji i sposobem ich oceny w kontekście ustawowych ograniczeń jawności będą zatem wymagać dokładniejszej analizy i oceny przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy przez Sąd I instancji.
Oceniając sprawę ponownie Wojewódzki Sad Administracyjny na wstępie wskazuje,że w postępowaniu, którego przedmiotem jest udostępnienie informacji publicznej, przepisy procedury administracyjnej mają zastosowanie tylko w sytuacjach, w których wniosek o udzielenie informacji publicznej rozpatrzony zostaje w formie decyzji administracyjnej. Następuje to w przypadkach wyraźnie wskazanych w przepisach u.d.i.p. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji, w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji. Stosownie do postanowień art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do takiej decyzji stosuje się przepisy k.p.a., co oznacza, że Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądy Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 1002/09; Lex 544497).
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji podstawę jej wydania stanowił art.5 ust.2 u.d.i.p. w zw. z art.15 u.o.z.f.n.
W niniejszej sprawie miedzy stronami postępowania nie ma sporu co do faktu, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego jest organem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz,że żądane przez skarżącą informacje stanowią informację publiczną,o czym świadczy fakt odmowy ich udostępnienia przez organ z powołaniem się na wyżej wskazane przepisy.
Prawo do informacji publicznej jest gwarantowanym Konstytucją RP prawem publicznym. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Ustawy zasadniczej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Prawo to nie ma charakteru nieograniczonego. Założeniem jest jednak, że jego ograniczenie musi mieć charakter wyjątkowy; może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP).
Podstawy ograniczenia dostępu do informacji publicznej reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej.
Jak słusznie zauważył organ w swoich decyzjach prawo do informacji publicznej nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego. Z art.1 ust.2 u.d.i.p. wynika,że "Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej [...]". W analizowanym przypadku taką ustawą będzie ustawa o zasadach finansowania nauki w zakresie przez siebie normowanym wyłączająca stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z art. 5 ust.2 u.d.i.p. wynika natomiast,że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej i tajemnicę przedsiębiorcy.
Dokonując oceny wniosku w niniejszej sprawie organ powołał się na treść art. 15 u.o.z.f.n. wywodząc z niego, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i choć stanowią informacje publiczną nie podlegają udostępnieniu.
Zaznaczyć przy tym należy, że pojęcia "tajemnicy przedsiębiorstwa" i "tajemnicy przedsiębiorcy" w zasadzie pokrywają się, choć to właśnie tajemnica przedsiębiorcy może być w pewnych sytuacjach rozumiana szerzej. Pojęcie "tajemnicy przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. 2003/153/1503), zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.
W tym miejscu należy powołać się na treść art. 15 ustawy o zasadach finansowania nauki (Tajemnica przedsiębiorstw) zgodnie z którym:
- 1. Wnioski, recenzje, umowy i raporty z realizacji zadań finansowanych ze środków na naukę stanowią tajemnicę przedsiębiorstw w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
- 2. Informacje o wynikach realizacji zadań finansowanych ze środków finansowych na naukę, podlegające ochronie na podstawie ust. 1, mogą być udostępniane wyłącznie przez uprawniony podmiot, który otrzymał środki finansowe na realizację tych zadań.
- 3. Dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających w danym postępowaniu wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych na zadania określone w art. 5 nie podlegają udostępnieniu.
W sprawie nie budzi wątpliwości, że art. 15 ust. 3 ustawy o zasadach finansowania nauki, wedle którego dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających w danym postępowaniu wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych na zadania związane z finasowaniem przez Państwo badań naukowych nie podlegają udostępnieniu - statuuje tajemnicę ustawowo chronioną. W związku z powyższym organ słusznie odmówił udostępnienia listy recenzentów zewnętrznych z podaniem ich imienia, nazwiska, tytuł lub stopnia naukowego.
Z uzasadnienia przedmiotowej decyzji nie wynika natomiast dlaczego organ przyjął, że wykaz wniosków, złożonych w konkursie programu pod nazwą "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku" (wykaz obejmujący informacje w zakresie co najmniej: wnioskodawcy, tytułu projektu oraz kierownika projektu), informacji o ocenach recenzentów i recenzentek co do poszczególnych wniosków złożonych w konkursie, skan listy rankingowej ocenionych wniosków, którą zespół specjalistyczny przedłożył Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego stanowią informacje publiczna objętą tajemnicę w oparciu o treść art.15 u.o.z.f.n.
Przepis art. 15 ust.1 u.o.z.f.n. wskazuje,że tajemnicę przedsiębiorstw w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji stanowią wnioski, recenzje, umowy i raporty z realizacji zadań finansowanych ze środków na naukę. Żądane przez skarżącą informacje nie dają się w sposób prosty przełożyć na treść art. 15 ust.1 u.o.z.f.n.,dlatego też uznając,że stanowią one tajemnicę w oparciu o art. 15 ust. 1 u.o.z.f.n. organ powinien dokonać ich analizy w kontekście powyższego przepisu przy jednoczesnym odniesieniu powyższego do innych ograniczeń prawa do informacji publicznej. Każdy zatem z poszczególnych elementów objętych żądaniem udostępnienia informacji publicznej wymaga odrębnej oceny w kontekście gwarantowanego konstytucyjnie prawa dostępu do informacji publicznej, przy uwzględnieniu przewidzianych w tym zakresie wyjątków.
Powyższych ustaleń zabrakło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji(naruszenie art. 107§ 3 k.p.a.),co uniemożliwiło jej kontrole w powyższym zakresie, gdyż Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie miał możliwości prześledzić toku rozumowania organu,który doprowadził go do wniosku,że wykaz wniosków, złożonych w konkursie programu pod nazwą "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku" (wykaz obejmujący informacje w zakresie co najmniej: wnioskodawcy, tytułu projektu oraz kierownika projektu), informacji o ocenach recenzentów i recenzentek co do poszczególnych wniosków złożonych w konkursie, skan listy rankingowej ocenionych wniosków, którą zespół specjalistyczny przedłożył Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego stanowią informacje publiczna objętą tajemnicę w oparciu o treść art.15 u.o.z.f.n.
Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.
Sąd orzekł o kosztach postępowania (pkt 2 sentencji), na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015, poz. 1804 ze zm.), uwzględniając wysokość kosztów sądowych uiszczonych przez stronę (wpis).