Uzasadnienie
Z. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w kserokopiach zaświadczeń i rachunków ustalono, co następuje.
Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną. Łączny dochód w tym gospodarstwie wynosi 2.246, 48 zł netto miesięcznie. Na dochód składa się emerytura wnioskodawcy 727,73 zł netto oraz wynagrodzenie za pracę konkubiny 1518,75 zł netto (ustalenie dokonane na podstawie kserokopii zaświadczenia pracodawcy z dnia 8 września 2010 r.). Majątek stanowi dom o powierzchni 80 m2, mieszkanie o powierzchni 16 m2 oraz 0,30 ha ziemi. Stałe miesięczne wydatki stanowią: opłata za telefon – 47,34 zł, opłata za dostawę wody i odprowadzanie ścieków – 138,61 zł, gaz – 224 zł, opłata za energię elektryczną – 403,39 zł. Do dnia 30 sierpnia 2010 r. konkubina wnioskodawcy spłacała pożyczkę (miesięczna rata w wysokości 140 zł). Strona nie ma żadnych oszczędności.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania, w tym także przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Skarżący wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Łączny dochód w gospodarstwie domowym wynosi wprawdzie 2.246, 48 zł netto miesięcznie, jednakże po dokonaniu stałych miesięcznych opłat do dyspozycji wnioskodawcy i jego konkubiny pozostaje kwota około 1500 zł, co w przeliczeniu na jedną osobę daje 750 zł. Uwzględniając konieczność ponoszenia wydatków na codzienne utrzymanie stwierdzić należy, że strona nie posiada wystarczających środków na ustanowienie adwokata z wyboru. Biorąc pod uwagę, że przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski stronie należało ustanowić adwokata z urzędu.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.