Uzasadnienie
W dniu 12 października 2010 r. adw. E. B., ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla Z. P., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 263/10 oddalającego skargę Z. P. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazała, że pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia 28 września 2010 r., doręczonym w dniu 6 października 2010 r., została poinformowana o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu we wskazanej sprawie, a następnie w terminie 7 dni złożyła przedmiotowy wniosek, dokonując jednocześnie czynności uchybionej w postaci skargi kasacyjnej. Podkreśliła, że została wyznaczona do sporządzenia skargi kasacyjnej już po upływie terminu do jej złożenia, a zatem uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie ze swojej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).
W przedmiotowej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 263/10 wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Zgodnie z art. 177 § 1 powołanej ustawy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem z dniem 8 września 2010 r. Tymczasem skarżący w dniu 30 sierpnia 2010 r., a więc w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w związku z ustawowym wymogiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W wyniku powyższego referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. ustanowił dla skarżącego adwokata.
Zgodnie z treścią art. 244 § 2 cyt. ustawy, ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, a zatem w ocenie Sądu, termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy, rozpoczął swój bieg od dnia 7 października 2010 r., tj. od dnia następnego po dniu, w którym wyznaczony adwokat otrzymał z Okręgowej Rady Adwokackiej w W. pismo z dnia 28 września 2010 r. informujące o wyznaczeniu go pełnomocnikiem we wskazanej sprawie, czyli od dnia, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Zestawiając datę 7 października 2010 r. z datą wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, tj. dzień 12 października 2010 r., należy uznać, że ww. wniosek został złożony w siedmiodniowym terminie określonym w art. 87 § 1 cyt. ustawy.
W ocenie Sądu, uprawdopodobnione zostały także okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Określony w ustawie przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Fakt wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o ustanowienie adwokata w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej oznacza, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.