Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla M. J. radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła radcę prawnego J. Ż. ([...]).
Wnioskiem z dnia 28 lipca 2008 r. wyznaczona pełnomocnik wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 274/08, oświadczając jednocześnie, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości. Podała, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przesłana skarżącemu (załączyła dowód nadania przesyłki).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się radca prawny J. Ż., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w związku z czym wyznaczony radca prawny powinien otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wskazanego rozporządzenia.
Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.