Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2015 r. oddalił skargę J. C. i W. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie nakazania opróżnienia i przekazania w stanie wolnym zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Skarżący wnieśli w niniejszej sprawie o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, a do stałych kosztów utrzymania ich gospodarstwa zaliczyli: czynsz za mieszkanie – 536 zł oraz opłaty za odpady komunalne – 19 zł, energię elektryczną – 203 zł, gaz – 18, telefon stacjonarny – 34,53 zł, telefon komórkowy – 25,54 oraz zakup koniecznych leków – 350 zł.
W uzasadnieniu wniosku J. C. podniosła, że jest osobą schorowaną, wymagającą stałej opieki, starszą (85 lat), nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a utrzymuje się wraz synem z emerytury w wysokości 1.286,58 zł. Natomiast W. C. wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną od 2010 r., a od lutego 2011 r. - bez prawa do zasiłku. Podniósł, że na opiekę i pomoc swojej matce poświęcił swój czas oraz oszczędności. Podał, że jest właścicielem samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 2005 o wartości około 10.000 zł i posiada około 5.000 zł oszczędności – na rachunku bankowym około 1.000 zł, a w gotówce około 4.000 zł. Nadto nie posiada majątku ani przedmiotów wartościowych.
Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 12 listopada 2015 r., do którego dołączył odcinek emerytury J. C., wyciąg z posiadanego rachunku bankowego, zaświadczenie z Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. oraz dowody opłat za czynsz, wywóz odpadów komunalnych, energię elektryczną, gaz, telefon stacjonarny oraz telefon komórkowy.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Dlatego też pomoc państwa, wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, skierowana jest do osób, które często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.
W myśl art. 245 § 1 i 3 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy).
Ze złożonych w niniejszej sprawie wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych dokumentów wynika, że obecnie W. C. posiada około 5.000 zł oszczędności, natomiast J. C. stały dochód w wysokości około 1.290 zł, co oznacza, że skarżący nie wykazali, iż spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, bowiem kwota posiadanych oszczędności wielokrotnie przekracza wysokość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu od skargi kasacyjnej, który wynosi 100 zł.
Jednocześnie jednak, biorąc pod uwagę wysokość obecnie uzyskiwanych przez rodzinę dochodów, bezrobocie skarżącego, wydatki na leczenie, brak majątku, a także trudną sytuację życiową w związku z decyzją dotyczącą opróżnienia przez skarżących zajmowanego lokalu mieszkalnego, trzeba uznać, iż wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.