Uzasadnienie
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi (Dz. U. poz. 658) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.).
Ponadto stosownie do treści art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ustawy).
W dniu 13 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna wniesiona przez S. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 319/15.
Stwierdzić należy, że S. R. nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Stronami tymi są Z. N. oraz Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. S. R. nie jest zatem, stosownie do treści art. 173 § 2 P.p.s.a., osobą uprawnioną do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Ponadto należy zauważyć, że przedmiotowa skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez S. R. Pismo to nie spełnia zatem wymogów określonych w art. 175 § 1 P.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej oznacza bowiem, że ma być ona napisana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego. Z tej też przyczyny należy ją uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202).
Z tych względów, na podstawie art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.