Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 350/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.D. na działanie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] lutego 2010 r. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...] maja 2010 r.
W dniu [...] maja 2010 r. A.D. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu, pismo – zatytułowane "sprzeciw", w którym zakwestionował prawidłowość ww. postanowienia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się wówczas, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2).Zgodnie zaś z art. 178 powołanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Pismo skarżącego z dnia [...] maja 2010 r. zatytułowane " sprzeciw", które tutejszy sąd potraktował jako skargę kasacyjną, zostało sporządzone osobiście przez A.D. Stwierdzić zatem należy, iż skarżący nie zastosował się do obowiązku sporządzenia pisma przez adwokata lub radcę prawnego, czyli do tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, co uchybia cytowanej wyżej regulacji, w konsekwencji czyniąc skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por.postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. o sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202).
W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.