Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 350/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A.D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2010 r. o sygn.akt II SA/Wa 350/10 w sprawie ze skargi na działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 16 lipca 2010 r.
W dniu 18 lipca 2010 r. A.D. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu, pismo – zatytułowane "sprzeciw", w którym zakwestionował prawidłowość ww. postanowienia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 w zw. z § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie takie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Stosownie zaś do postanowień art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2010 r. zatytułowane " sprzeciw", które tutejszy sąd potraktował jako zażalenie, zostało sporządzone osobiście przez A.D. Stwierdzić zatem należy, iż skarżący nie zastosował się do obowiązku sporządzenia pisma przez adwokata lub radcę prawnego, czyli do tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, co uchybia cytowanej wyżej regulacji, w konsekwencji czyniąc zażalenie niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy i art. 197 § 2 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.