Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. T. przedstawicielki ustawowej małoletniej K. T. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, M. T. w dniu 14 czerwca 2012 r. został doręczony przedmiotowy wyrok wraz z uzasadnieniem.
W dniu 11 lipca 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) M. T. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF, oraz dokumentów źródłowych a także z pisma z dnia 10 lipca 2012 r. wynika, że M. T. mieszka wraz z córką K., nie posiada jakiegokolwiek majątku. Utrzymuje się ze świadczeń z Pomocy Społecznej – z zaświadczenia z dnia [...] lipca 2012 r. wynika, że w okresie od [...] do [...] czerwca 2012 r. pobrała świadczenia w postaci: zasiłku rodzinnego – 91 zł, dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka – 250 zł, dodatku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego – 80 zł, zasiłku pielęgnacyjnego – 153 zł, świadczenia pielęgnacyjnego dla osoby, z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem – 520 zł.
W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek M. T. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Otóż, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Do tej kategorii spraw zalicza się także niniejsza sprawa, ponieważ przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja rozstrzygająca o prawie do świadczenia przewidzianego w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), a więc akt administracyjny ściśle dotyczący praw z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia nie wydaje się w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tej części przez stronę wniosek podlega oddaleniu.
Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ppsa, postanowiono, jak w pkt. 1 sentencji.
Rozpoznając zaś wniosek w zakresie ustanowienia adwokata, należy stwierdzić, że zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z danymi przedstawionymi przez wnioskodawczynię, nie posiada ona jakiegokolwiek majątku. Utrzymuje się wraz z córką ze świadczeń z opieki społecznej w łącznej wysokości 1094 zł. K. T. jest niepełnosprawna, wymaga rehabilitacji. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego należało uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki.
Ponadto ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 10 maja 2012 r. została oddalona skarga w niniejszej sprawie. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w pkt. 2 sentencji.