Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 391/15 uwzględnił skargę S. D. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...]w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z zasobu [...] Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 391/15 rozpoznał ów wniosek pozytywnie (k-40), a Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego radcę prawnego E. R. W na rozprawie w dniu 4 grudnia 2015 r., (k-63) pełnomocnik skarżącego wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu (k- 61). Oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia stawki minimalne za udział w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Skoro jak wynika z akt sprawy wyznaczony pełnomocnik reprezentowała skarżącego na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego i podejmowała w związku z tym czynności, jak również uczestniczyła w rozprawie należało stwierdzić, że należne jest jej wynagrodzenie w kwocie 240 zł (§ 14 ust 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia) powiększonej o podatek VAT.
Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.