Uzasadnienie
T. D. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Podała, że jest osobą schorowaną, niepełnosprawną, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.328,19 zł netto – 1.587,02 zł brutto miesięcznie oraz zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł. Wskazała, że do stałych wydatków należą opłaty związane z utrzymaniem mieszkania: czynsz – 438,66 zł, energia elektryczna – 70 zł, opłaty za telefon, opłaty ubezpieczeniowe i bankowe – 130-150 zł, koszty transportu dla osób niepełnosprawnych – do 120 zł oraz koszt pomocy medycznej, zakupu leków – 150-450 zł. Wskazała nadto, że spłaca kredyt bankowy, zaciągnięty głównie na koszty leczenia – 138,04 zł miesięcznie, a ze względu na trudną sytuację materialną korzysta z pomocy Dzielnicowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w [...], w formie zasiłków celowych. Wskazała, że zaległości czynszowe na dzień 31 grudnia 2014 r. wynosiły 31.904,79 zł oraz 8.431,79 zł odsetek.
Jednocześnie podała, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że w chwili obecnej skarżąca uzyskuje dochód w wysokości 1.328,19 zł netto miesięcznie. Średnie miesięczne wydatki skarżącej już tylko z tytułu czynszu za najem zajmowanego lokalu przekraczają kwotę 400 zł. Pozostałą cześć czynszu pokrywa zamieszkujący ze skarżącą, lecz prowadzący odrębne gospodarstwo domowe, brat, który utrzymuje się z renty z tytułu niezdolności do pracy.
Do pozostałych wydatków skarżąca zaliczyła koszty leczenia, dodatkowej pomocy medycznej (150 – 450 zł miesięcznie) oraz koszty specjalistycznego transportu osoby niepełnosprawnej (120 zł miesięcznie). Podkreśliła, że zajmowany lokal jest zadłużony na kwotę przekraczającą 31.000 zł. Wskazała również, że spłaca kredyt.
W związku z powyższym należy uznać, biorąc pod uwagę aktualne koszty utrzymania, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bowiem sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 300 zł.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.