Uzasadnienie
B. A. i K. A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego zamiennego. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnili, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] nakazał współwłaścicielom budynku przy ul. [...] w W. wykonanie robót budowlanych. Ponadto wskazali, że termin dwunastu miesięcy określony w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazuje termin rozpoczęcia prac remontowych i nie sposób przyjąć, aby tak szeroki zakres został wykonany w ww. terminie.
Dalej skarżący podnieśli, że mając na uwadze fakt, iż ww. budynek wymaga prac zakwalifikowanych jako remont, a nie naprawy koniecznej, to na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4 w związku z art. 32 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.), gmina zobowiązana jest zapewnić stronie lokal zamienny.
Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący wezwali Urząd Dzielnicy [...] W. do wykonania nakazanego prawem obowiązku zapewnienia lokali zamiennych.
W odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2015 r. organ wskazał, że sentencja decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odnosi się do złego stanu technicznego budynku, nie wynika z niej natomiast, aby istniała konieczność opróżniania budynku ze względu na zagrożenie życia jego mieszkańców lub bezpieczeństwa ich mienia, z czego miałoby wynikać po stronie [...] W. obowiązek dostarczenia lokalu zamiennego na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4 w związku z art. 32 ustawy o ochronie praw lokatorów mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Niezaprzeczalnym jest konieczność remontu budynku przy ul. [...], natomiast wskazana w wypowiedzeniu skarżącym najmu lokalu mieszkalnego przyczyna opróżnienia lokalu nr [...] z uwagi na konieczność remontu budynku nie znajduje potwierdzenia w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Dalej organ zaznaczył, że decyzja ta wyraźnie nakazuje właścicielom dokonanie remontu budynku poprzez wykonanie szeregu zaleconych prac budowlanych z powodu jego złego stanu technicznego i wyznacza termin naprawy. W tej sytuacji dostarczenie lokalu zamiennego, zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ciąży na właścicielach nieruchomości, a nie na gminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w art. 3 § 2 zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, natomiast w § 3 tego artykułu znajduje się odesłanie do regulacji szczególnych, które przewidują drogę sądowoadministracyjną.
Instytucja lokalu zamiennego, uregulowana jest w art. 10 ust 4 ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.), zgodnie z którym jeżeli rodzaj koniecznej naprawy tego wymaga, lokator jest obowiązany opróżnić lokal i przenieść się na koszt właściciela do lokalu zamiennego, jednak na czas nie dłuższy niż rok. Po upływie tego terminu właściciel jest obowiązany udostępnić lokatorowi w ramach istniejącego stosunku prawnego naprawiony lokal. Czynsz za lokal zamienny, bez względu na jego wyposażenie techniczne, nie może być wyższy niż czynsz za lokal dotychczasowy. Stosownie zaś do art. 32 w razie wypowiedzenia najmu, na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4, najemcy opłacającemu w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy czynsz regulowany, obowiązek zapewnienia temu najemcy lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa, do dnia 31 grudnia 2015 r., na właściwej gminie.
Realizacja uprawnienia do lokalu zamiennego wynikającego z powyższych przepisów nie następuje na drodze administracyjnoprawnej. Ustawa posługując się bowiem określeniami, że "obowiązek zapewnienia lokalu zamiennego spoczywa na gminie" nie wskazuje w żaden sposób na realizację tego obowiązku w formie administracyjnoprawnej. Co więcej, z faktu tego, iż wobec akceptacji przez lokatora zaproponowanego przez gminę lokalu, stosunek prawny, na podstawie którego lokator korzysta następnie z lokalu kształtuje umowa najmu lokalu. Jest to forma właściwa dla prawa cywilnego, a zatem podlega kognicji sądów powszechnych (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 12 maja 2009 r. sygn. III SA/Kr 1099/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji