Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. oddalił skargę J. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie wznowienia studiów na dzień egzaminu dyplomowego.
Pełnomocnik skarżącego wystąpił w ustawowym terminie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie orzeczenia.
W związku z nieuiszczeniem przez stronę należnej opłaty kancelaryjnej od powyższego wniosku, w dniu 25 października 2016 r. zostało wydane, przez starszego referendarza sądowego, zarządzenie o ściągnięciu od J. S. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.
W dniu 15 listopada 2016 r. należna opłata kancelaryjna została uiszczona przez pełnomocnika strony.
Wnioskiem z dnia 16 listopada 2016 r. skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej, powołując się na swoją trudną sytuację finansową.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Jak wynika z akt sprawy, na skarżącym nie ciąży aktualnie obowiązek zapłaty jakichkolwiek kosztów sądowych, w tym opłaty kancelaryjnej, bowiem należna opłata kancelaryjna od wniosku strony o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku i jego doręczenie, została uiszczona w dniu 15 listopada 2016 r. przez pełnomocnika skarżącego. W tej sytuacji merytoryczne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych, polegające na zwolnieniu z obowiązku uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej, jest niecelowe. Skoro zatem skarżący w niniejszej sprawie uiścił należną opłatę kancelaryjną, to postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej, jako zbędne, należało umorzyć.
Z tych względów, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.