Uzasadnienie
E. H. wnioskiem z dnia 20 marca 2009 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
Z treści wniosku uzupełnionego dokumentami źródłowymi wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną, małoletnim synem oraz małoletnim pasierbem, a łączny osiągany w nim dochód miesięczny wynosi 2340 zł netto. Z kolei źródłem tego dochodu jest wynagrodzenie skarżącego za wykonywaną dorywczą pracę za granicą oraz świadczenie alimentacyjne wypłacane na rzecz jego pasierba.
Jednocześnie, w dodatkowym oświadczeniu, skarżący dokonał szczegółowego wyliczenia miesięcznych wydatków w swoim gospodarstwie domowym oraz wskazał, że wydatki te wynoszą łącznie 1394 zł. Nadto wyjaśnił, że część osiąganego dochodu przeznacza na utrzymanie drugiego, małoletniego syna – Daniela, który przebywa w Szwajcarii, a podana w formularzu kwota dochodu uwzględnia już ponoszone w tym zakresie wydatki.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu sytuacja materialna w jakiej znajduje się skarżący uniemożliwia mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skoro bowiem wykazana w niniejszej sprawie wysokość osiąganego dochodu daje w rozbiciu na każdego z członków rodziny kwotę poniżej 600 zł netto miesięcznie, to poczynione już tylko w tym zakresie ustalenie pozwala na stwierdzenie, że skarżący nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, w tym dwóch osób pozbawionych jakiegokolwiek dochodu.
W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.