Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 493/14 w sprawie skargi B. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu – oddalił skargę.
W dniu [...] lipca 2014 r. skarżąca odebrała wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W dniu [...] lipca 2014 r. B. G. sformułowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podpisaną osobiście, skargę kasacyjną, w której zakwestionowała prawidłowość ww. wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). W myśl zaś art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna od ww. wyroku, pomimo tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, czyli obowiązku jej sporządzenia przez uprawnione osoby, wymienione w art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została, sporządzona przez skarżącą osobiście, co uchybia cytowanej wyżej regulacji, w konsekwencji czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. o sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202).
Z tych względów, stosując art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.