Uzasadnienie
B. P. wraz ze skargą na postanowienie Komendanta Głównego Policji w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od rozkazu personalnego [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków na innym, wskazanym w rozkazie stanowisku, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania tego rozkazu personalnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie rozkazu może skutkować utratą nabytych na dotychczasowym stanowisku umiejętności i spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci nieprzydatności, z uwagi na utratę umiejętności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).
Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, Sąd miał na uwadze, że art. 135 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, gdy aktem zaskarżonym, jak w niniejszej sprawie, jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności wniesienia odwołania.
Zdaniem Sądu, użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.
Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od rozkazu personalnego, którego wstrzymania domaga się strona skarżąca. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 988/10).
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.