Uzasadnienie
Skarżący S. K. w skardze na postanowienie Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia specjalnego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF oraz kserokopie: odcinka otrzymywanej emerytury, legitymacji "Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych", skierowania z dnia 2 czerwca 2016 r. do poradni [...], Informacji Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] listopada 2015 r. o działalności opozycyjnej i doznanych represjach, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] grudnia 2006 r.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Odpis powyższego orzeczenia został doręczony wnioskodawcy w dniu 12 czerwca 2017 r.
S. K. w dniu 14 czerwca 2017 r. złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego.
Wniósł o uchylenie pkt 2 zaskarżonego postanowienia, zwolnienie w całości z kosztów sądowych od wniesionego sprzeciwu oraz o uwzględnienie jego sytuacji materialnej oraz stanu zdrowia. Podniósł, że referendarz bezprawnie odmówił mu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), rozpatrując sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.).
Rozpatrując złożony sprzeciw, należy wskazać, że S. K. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata złożył w przedmiocie odmowy wszczęcia przez Prezesa Rady Ministrów postępowania w sprawie przyznania mu świadczenia w drodze wyjątku.
Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit e cytowanej ustawy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Niniejsza sprawa należy do kategorii spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, dlatego skarżący w tej sprawie jest zwolniony, na podstawie wskazanego wyżej przepisu, z obowiązku uiszczania w sprawie jakichkolwiek kosztów sądowych. Jednocześnie art. 249a powołanej ustawy stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Oznacza to, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a złożony wniosek, jako zbędny, na podstawie art. 249a P.p.s.a. podlega umorzeniu. Nie ma bowiem potrzeby rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skoro skarżący jest zwolniony z ustawy z obowiązku ich ponoszenia.
Należy również podkreślić, iż wbrew twierdzeniu strony, referendarz sądowy nie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ale wobec stwierdzenia, że skarżący nie ma obowiązku ich ponoszenia, umorzył postępowanie w tym zakresie.
Z tego względu, w ocenie Sądu, sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2017 r. odpowiada prawu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że nie było podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a zaskarżony sprzeciwem pkt 2 postanowienia referendarza sądowego należy utrzymać w mocy.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.