Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 18 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 210/18 umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia A. P. od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne. Od powyższego postanowienia referendarza A. P., pismem z dnia 6 kwietnia 2019 r. wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 210/18 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.
Ponadto w odrębnym piśmie z dnia 6 kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 18 marca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Z treści tego przepisu wynika zatem, że można żądać wznowienia postępowania (z przyczyn o których mowa w art. 271 i art. 272 ustawy), które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12, dostępne w bazie internetowej pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wynika z tego oczywisty wniosek, że skarga o wznowienie postępowania wniesiona przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego postępowanie objęte wnioskiem o wznowienie jest przedwczesna i podlega odrzuceniu (por. np. postanowienie NSA z 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11).
Ponadto przedmiotem wznowienia mogą być zarówno wyroki, jak i postanowienia, ale wyłącznie kończące postępowanie sądowe, a więc orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 tej ustawy), a więc orzekają merytorycznie – co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej, oraz które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 tej ustawy). Powołany przepis art. 270 nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego - wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Nie jest możliwe w konsekwencji wznowienie postępowania w stosunku do orzeczenia rozstrzygającego kwestię wpadkową.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy nie jest wydawane w postępowaniu samodzielnym i odrębnym, ale w postępowaniu inicjowanym skargą do sądu administracyjnego. Nie rozstrzyga ono zatem i nie kończy żadnego postępowania sądowego, z tego względu nie może być przedmiotem skargi o wznowienie. Należy przy tym zwrócić uwagę, że w przepisach art. 270-285 powołanej nie ma mowy o podstawach do wznowienia prawomocnie zakończonej sprawy wskutek wzruszenia orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy dodać, że w piśmie z dnia 6 kwietnia 2019 r. skarżąca podała, że wnosi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 18 marca 2019 r. Tymczasem osobnym pismem (z tego samego dnia) wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza z dnia 18 marca 2019 r.
Wobec powyższego, na podstawie art. 280 § 1 powołanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.