Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 741/13, odmówił W. L. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1141/13 oddalił wniesione przez skarżącego zażalenie.
W. L. uiścił należny wpis od wniesionej skargi, a następnie w dniu 25 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie) złożył ponownie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, wskazując, że wnosi o ustanowienia adwokata.
Podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną B. L. Oświadczył, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 3 ha, dom o powierzchni 125 m2 "w budowie", broń myśliwską o wartości powyżej 3.000 euro, a żona samochód marki [...] o wartości 5.000 zł. Podniósł, że nie ma żadnych oszczędności.
Wskazał, że źródłem jego utrzymania jest dochód osiągany z działalności rolniczej w wysokości 600 zł miesięcznie – 7.200 zł rocznie. Natomiast żona pracuje za granicą, ale nie zna jej dochodów.
W celu podpisania złożonego formularza oraz ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony, został zwrócony wnioskodawcy formularz PPF, a jednocześnie strona została wezwana do nadesłania: kserokopii dokumentu, z którego wynika wysokość otrzymywanych dochodów, oświadczenia o wysokości stałych, niezbędnych kosztów utrzymania, kserokopii dokumentów poświadczających wysokość stałych kosztów utrzymania (opłat za energię elektryczną, gaz, wodę), wyciągu z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, oświadczenia o wysokości dochodu osiąganego przez żonę.
Wnioskodawca - odnosząc się do ww. wezwania - w dniu 20 marca 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie) nadesłał podpisany formularz PPF, natomiast nie uzupełnił wniosku w zakresie wymaganych dokumentów, dotyczących sytuacji majątkowej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z art. 255 tej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.
Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę. Oznacza to, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości.
Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca do dnia rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie złożył dokumentów, wymaganych do oceny jego sytuacji finansowej, w tym w szczególności kserokopii dokumentów, z których wynika wysokość otrzymywanych przez małżonków dochodów oraz wyciągu z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy.
W związku z powyższym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego należało uznać, że wnioskodawca nie wykazał w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.