Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 750/17

Uzasadnienie

Pismem z dnia 4 maja 2017 r. T. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując że zgodnie z art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji skarga do sądu administracyjnego służy na orzeczenia wydane w postępowaniu dyscyplinarnym oraz postanowienia kończące to postępowanie. Postanowienie o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego nie może stanowić samoistnego przedmiotu zaskarżenia w trybie skargi sądowoadministracyjnej. Może zostać poddane kontroli sądowej tylko w przypadku wniesienia skargi na orzeczenie dyscyplinarne i podniesienia zarzutu wystąpienia przesłanki do wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a i pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
5. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (3 § 3 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2016, poz. 1782 ze zm.) od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dokonując wykładni art. 138 ustawy o Policji, należy przyjąć, że spójnik "oraz" w powołanym przepisie użyty został w znaczeniu enumeracyjnym. Prowadzi to do wniosku, że przepis ten zawiera wyliczenie aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego z ich rozróżnieniem na "orzeczenia" oraz "postanowienia kończące postępowanie dyscyplinarne". Zatem określenie "kończące postępowanie" nie dotyczy orzeczeń, gdyż odnosi się wyłącznie do postanowień (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 września 2014 r. sygn. akt I OSK 2251/14, LEX 1529010).

Postanowienie o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od orzekania w sprawie nie jest orzeczeniem ani postanowieniem kończącym postępowanie dyscyplinarne, o których mowa w powołanym wyżej przepisie ustawy o Policji. Stanowi postanowienie wpadkowe, od którego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.

W związku z tym, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości złożenia skargi do sądu na postanowienie o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego, skarga jest niedopuszczalna. Postanowienie o odmowie wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego może zostać zakwestionowane w skardze na orzeczenie dyscyplinarne, co trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.