Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1626/07 umorzono postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowiono dla J. S. adwokata z urzędu w sprawie z jej skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej.
W związku z powyższym Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 13 listopada 2007 r. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej adwokat M. P. W dniu 10 grudnia 2007 r. wyznaczony pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo z dnia 5 grudnia 2007 r., natomiast pismem z dnia 28 stycznia 2008 r. skarżącą cofnęła pełnomocnictwo adwokat M. P. ponawiając równocześnie wniosek o "udzielenie pomocy prawnej w postaci adwokata z urzędu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1626/07 oddalił powyższy wniosek, wskazując, iż skarżąca w niniejszej sprawie posiada już przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
W dniu 18 lipca 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd, iż zmieniła pełnomocnika z urzędu dla skarżącej na adwokat T. Z. W dniu 1 sierpnia 2008 r. przedłożono do akt pełnomocnictwo dla ww. pełnomocnika. Następnie w dniu 23 października 2008 r. skarżąca cofnęła to pełnomocnictwo i oświadczyła, iż będzie ubiegała się o zmianie pełnomocnika w Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. Następnie w dniu 9 lipca 2010 r. skarżąca wniosła ponowny wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Z kolei o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej (art. 253 powołanej ustawy). Ponadto stosownie do treści art. 243 § 2 cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
Powyższa regulacja oznacza, iż do zadań wojewódzkiego sądu administracyjnego należy ustalenie, czy wnioskodawcy przysługuje prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika, lecz konkretną osobę wskazuje właściwa okręgowa rada (np. adwokacka). Natomiast raz przyznane prawo pomocy rozciąga się także na dalsze etapy postępowania przed sądem w danej sprawie.
Należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie skarżącej zostało już przyznane postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1626/07 prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Prawo to nie zostało cofnięte przez Sąd, co oznacza, iż skarżąca nadal może z niego korzystać. Dlatego też ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakresie w jakim zostało już ono w sprawie przyznane, jest zbędne.
Na powyższy fakt nie ma wpływu okoliczność, iż skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo wyznaczonemu adwokatowi zarzucając mu wadliwość działania. Należy wyjaśnić skarżącej, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wyznaczania kolejnego pełnomocnika jeżeli strona nie jest zadowolona z czynności podejmowanych przez wyznaczonego pełnomocnika. Sąd nie może bowiem ingerować w relacje pomiędzy skarżącym a jego pełnomocnikiem, ponieważ stosunki te kształtowane są przez samych zainteresowanych. Ewentualne natomiast zarzuty dotyczące wadliwości działania wyznaczonego pełnomocnika powinny zostać skierowane do Okręgowej Rady Adwokackiej z prośbą o wyznaczenie innego pełnomocnika.
Reasumując, w sprawie, w której stronie skarżącej przyznano już prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, nie jest możliwe ponowne jej przyznanie w tym samym zakresie, bowiem oznaczałoby w rzeczywistości zdublowanie uprawnienia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 253 i 254 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.