Uzasadnienie
Na podstawie informacji przedstawionych przez L. S. w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w nadesłanych kserokopiach dokumentów ustalono, co następuje.
Wnioskodawca we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z 10-letnim synem i konkubiną. Skarżący zaliczony został do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, orzeczenie wydano na stałe (ustalenie dokonane na podstawie treści orzeczenia [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności [...] z dnia [...]). Wnioskodawca uzyskuje zasiłek stały w wysokości 435,37 zł (decyzja Prezydenta [...] z dnia [...]) oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 251,10 zł (decyzja Prezydenta [...] z dnia [...]), konkubina uzyskuje dochód w wysokości 121,33 zł z tytułu zasiłku rodzinnego, do lutego 2012 r. konkubina uzyskiwała jako osoba bezrobotna stypendium w wysokości 142,13 zł miesięcznie. Dochód uzyskiwany z tytułu stypendium socjalnego dla dziecka wynosi 268,16 zł. Wnioskodawca objęty jest pomocą finansową Ośrodka Pomocy Społecznej [...] (zaświadczenie z dnia [...]). Wnioskodawca oświadczył, że koszt utrzymania mieszkania o powierzchni 52 m2 wynosi 650 zł. Strona, zgodnie z oświadczeniem, zalega z zapłatą czynszu na kwotę 3.000 zł, a zaległość alimentacyjna [...] wynosi 20.000 zł. Skarżący w uzasadnieniu wniosku w rubryce nr 11 formularza podał również, iż jest stroną umowy kredytowej na kwotę 8.000 zł. Do stałych wydatków wnioskodawca zaliczył kwotę 1.200 zł z tytułu leczenia i rehabilitacji. Wnioskodawca oraz osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają oszczędności.
W odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługującej osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest zatem od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania w niniejszej sprawie (przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym).
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw.
z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Dochód w 3-osobowym gospodarstwie domowym wynosi 949,93 zł. Na jedną osobę w rodzinie przypada zatem 316,64 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę, że sam czynsz wraz z opłatami za mieszkanie wynosi 650 zł miesięcznie, stwierdzić należy, że sytuacja materialna rodziny jest trudna. Nadto, na stronie ciążą zobowiązania finansowe na łączną kwotę 23.000 zł. Wnioskodawca oraz pozostałe osoby we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika też, że skarżący nie miał możliwości poczynić oszczędności na ten cel. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.
W związku z ustanowieniem radcy prawnego, brak jest podstaw, aby ustanowić dla skarżącego adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw.
z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w pkt. 3 postanowienia.