Uzasadnienie
W. B. - w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania mu świadczenia w drodze wyjątku - złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Następnie, w zakreślonym terminie uzupełnił braki formalne wniosku, poprzez wskazanie, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w tej sprawie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy wskazać, że w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi W. B. w niniejszej sprawie jest odmowa przyznania mu przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Zakres przedmiotowy skargi dotyczy więc świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Oznacza to - stosownie do art. 241 powołanej wyżej ustawy - że w tej sprawie skarżący z mocy prawa jest zwolniony całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe, złożenie przez W. B. wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie, w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych, jest zbędne, gdyż Sąd nie pobiera kosztów sądowych od osób ustawowo zwolnionych z ich ponoszenia.
W tej sytuacji złożony wniosek nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.
Dlatego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.