Uzasadnienie
K. Ż. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje.
Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Dochód stanowi świadczenie z pomocy społecznej w wysokości 477 zł miesięcznie. Strona nie ma żadnego majątku, w tym oszczędności.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku stwierdzić należy, że strona spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z zakresu pomocy społecznej w wysokości 477 zł miesięcznie.
Wobec tego, że strona nie dysponuje w chwili obecnej środkami umożliwiającymi ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, zaś przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, skarżącemu należało przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.