Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 89/11 oddalił skargę K. Ż. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego.
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata M. S. Pełnomocnik skarżącego wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz wniósł skargę kasacyjną od wymienionego wyżej wyroku. Wnosząc skargę kasacyjną zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. akt
I OSK 1869/11 oddalił skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie.
Wnioskiem z dnia 22 lutego 2012 r. pełnomocnik zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty tej pomocy nie został zapłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego
- – 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit.b tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji
- – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat M. S. sprowadzała się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W związku z tym, że wyznaczony adwokat nie prowadził sprawy skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1c wskazanego rozporządzenia (180 zł). Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania.
Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.