Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2009 r. E. F. skierował do Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych odwołanie od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Następnie na rozprawie w dniu 29 stycznia 2010 r. w sprawie sygn. akt [...] odwołujący ostatecznie sprecyzował dochodzone roszczenie i wyjaśnił, że odwołuje się od wymienionej decyzji oraz od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...]. W związku z powyższym Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. przekazał sprawę w odniesieniu do decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego organ podał, że decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1872/09 oddalił skargę E. F. na wskazaną decyzję z dnia [...] października 2009 r. A zatem w ocenie organu, sprawa o to samo roszczenie została już prawomocnie osądzona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Oznacza to, że możliwość rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny istnieje dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie przysługujące jej środki zaskarżenia.
Wniesiona przez E. F. skarga, przekazana przez Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych, dotyczy decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], mocą której organ, działając na podstawie art. 96 ust. 7 i 9 w zw. z art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), odmówił zwrotu potrąconych odsetek, które następnie uznano za nienależne, od świadczenia pieniężnego przysługującego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej.
Skarżący w przypadku niezadowolenia z decyzji, mógł wyrazić swoją dezaprobatę, kierując odwołanie do Ministra Obrony Narodowej, o czym został prawidłowo pouczony w przedmiotowej decyzji. Zauważyć należy dodatkowo, że skarżący skorzystał z tego uprawnienia, zaś jego odwołanie zostało rozpatrzone przez Ministra Obrony Narodowej, który decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Mając na uwadze, iż skarga na decyzję organu pierwszej instancji, skierowana do Sądu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.