Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 maja 2009 r. (sygn. akt II SA/Wr 126/08) oddalił skargę D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 6 grudnia 2004 r. ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nabycia prawa własności nieruchomości.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k- 398 akt sądowych). W piśmie przy którym doręczony został odpis wyroku wraz z uzasadnieniem zawarte zostało jednocześnie pouczenie o terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o wymaganiach formalnych jakie musi spełniać ten środek zaskarżenia.
W piśmie z dnia 6 sierpnia 2009 r. podpisanym osobiście przez D.D. skarżący między innymi zawarł: "Zażalenie (formalne, gdyż wyrok Sądu z dnia 22/09/2009 i postanowienie Sądu z dnia 10/06/2009 według mojej oceny są bezpodstawne). Zaskarżam jako strona wyrok Sądu z dnia 22/05/2009 w związku z błędną decyzją SKO w L. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nabycia własności nieruchomości". W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że pisemne uzasadnienie wyroku jest błędne nie odnosi się do istoty sprawy, jest nie do przyjęcia dla strony i nie jest oparte na materiale dowodowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo skarżącego w zakresie w jakim kwestionuje wyrok z dnia 22 maja 2009r. należało uznać za skargę kasacyjną.
Wskazać zatem należy, że skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem zaskarżenia i dla skutecznego wniesienia wymaga uprzedniego wypełnienia określonych warunków prawnych. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) powinna być sporządzona (napisana i podpisana) przez podmioty posiadające odpowiednie kwalifikacje tj - przez adwokata lub radcę prawnego – o czym skarżący został prawidłowo pouczony w piśmie doręczającym odpis postanowienia Sądu z dnia 21 lipca 2009 r. Ponadto skarga kasacyjna, oprócz wymagań określonych dla pism w postępowaniu sądowym, musi spełniać określone ustawą wymagania materialne zawierając: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych z ich uzasadnieniem; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art. 176 przywołanej wyżej ustawy).
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że nie został spełniony warunek określony w art. 175 § 1 ustawy, gdyż skarżący sporządził i podpisał skargę kasacyjną osobiście. Z akt sprawy nie wynika również aby spełniał określone w art. 175 § 2 przywołanej ustawy wymagania zwalniające go z obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W takiej sytuacji sporządzenie skargi kasacyjnej bez zachowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, jest taką wadą prawną, która nie podlega uzupełnieniu na skutek dodatkowych czynności wykonanych na wezwanie sądu, przez występującego ze skargą kasacyjną (por. też NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2004 r., FSK 371/05; z dnia 5 kwietnia 2006r., II OZ 349/06; J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", LexisNexis Warszawa 2006, s. 392). Tak samo należy kwalifikować braki w zakresie wymagań materialnych skargi kasacyjnej o których mowa w art. 176 omawianego aktu.
Skarga kasacyjna dotknięta wskazanymi wyżej uchybieniami jest niedopuszczalna, a to obliguje Sąd - na mocy art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - do jej odrzucenia.
Biorąc powyższe pod uwagę postanowiono jak w sentencji.