Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2012 r. SKO w J. G. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta J. G. z dnia 7 września 2012 r. o odmowie zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu w sprawie wygaśnięcia decyzji nr [...] z dnia 20 marca 2008 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie, rozbudowie, nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania części pomieszczeń na pomieszczenia usługowe oraz budowie garażu. Organ w treści postanowienia zawarł pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którą należy wnieść za pośrednictwem SKO w J. G. w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia.
Zaskarżone postanowienie doręczono skutecznie pełnomocnikowi R. H., V. H. - adw. P. K. w dniu 6 listopada 2012 r. Również w tym samym dniu przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie doręczono O. H. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych).
Sporządzona w imieniu wszystkich skarżących przez adw. P. K. skarga na postanowienie z dnia 26 października 2012 r. została nadana w UP w L. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 6 grudnia 2012 r.
W dniu 7 grudnia 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skarga ta została przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W myśl przywołanych przepisów miarodajna dla zachowania terminu do wniesienia skargi jest data nadania (złożenia) skargi do organu właściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. także: post. WSA w Warszawie z 24.5.2006 r., III SA/Wa 1515/06). W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w takim wypadku data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (por. szerzej: post. NSA z 29.5.2008 r., I FSK 631/08; wyr. NSA z 20.5.2008 r., II FSK 426/07; post. NSA z 30.1.2008 r., II FSK 1724/06).
W niniejszej sprawie skarga została nadana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 6 grudnia 2012 r., Sąd nie miał więc możliwości odesłania skargi do właściwego organu administracji w taki sposób, aby skarżący mieli możliwość zachowania terminu do jej złożenia. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, zaskarżone postanowienie zostało doręczone O. H. oraz pełnomocnikowi pozostałych skarżących w dniu 6 listopada 2012 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upływał dnia 6 grudnia 2012 r. W tym też dniu skarga została nadana bezpośrednio do tut. Sądu. Wprawdzie w tej dacie nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi, lecz jak wskazano wyżej w tej sytuacji datą wniesienia skargi jest data odesłania jej do organu II Instancji, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G.. Skarga zaś została wysłana do Kolegium w dniu 7 grudnia 2012 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Tym samym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.