Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. referendarz sądowy (uwzględniając w całości wniosek skarżącego) przyznał mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.
W dniu 9 listopada 2009 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata powtarzając wcześniejszą argumentację wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i małoletnim synem, jedynym dochodem rodziny jest jego wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 3.000 zł. Dodał, że mieszka w "poniemieckim" domu o pow. 50 m2, który wymaga ciągłych remontów.
W piśmie z dnia 30 listopada 2009 r. skarżący poinformował, że jego żona spłaca pożyczkę zaciągniętą na wykonanie projektów budowlanych (rata 290 zł), a on sam na dojazdy do pracy do C. wydatkuje codziennie 12 zł. Z załączonych do pisma rachunków wynika, że skarżący jest zobowiązany do ponoszenia następujących wydatków: opłaty za telefon- łącznie ok. 110 zł; za wodę – 87. 92 zł; za energię elektryczną- 111, 72 zł; czesne za szkołę żony- 150 zł; abonament za TV- 44 zł; koszt opału; podatek od nieruchomości.
Mając na uwadze etap postępowania i sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.