Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Wraz ze skargą złożoną niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.)utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]Nr [...]ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę zespołu zabudowy mieszkaniowo – usługowej, z garażem podziemnym oraz elementami infrastruktury technicznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona decyzja rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków to jest wystąpienia przez adresata decyzji na podstawie zaskarżonej decyzji o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz rozpoczęcia inwestycji naruszającej ład przestrzenny oraz zasadę dobrego sąsiedztwa, zwłaszcza ze względu na brzmienie art.64 ust.1 w związku z art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Wskazano, że wniosek jest również uzasadniony przypuszczalnym czasem rozpoznania skargi przez Sąd w stosunku do czasu trwania postępowania administracyjnego, w którym inwestor może uzyskać decyzję o wydaniu pozwolenia na budowę.
Postanowieniem z dnia 17 marca 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu na podstawie art.61 §2 pkt 1 p.p.s.a. odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 §1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy dyspozycji art. 61 §3 p.p.s.a, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć więc tylko tych aktów nadających się wykonania i wymagających wykonania, wywołujących więc określone skutki materialnoprawne.
W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji ustala w istocie warunki zabudowy dla określonej inwestycji, zatem jest decyzją stwierdzającą wyłącznie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, nie uprawniającą jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych. Tym samym stwierdzić należy, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie podlega wykonaniu.
Ponadto zwrócić należy uwagę na fakt, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi być bezpośrednio związane z wykonywaniem zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie związek taki nie występuje, gdyż możliwość realizacji inwestycji wynikać może jedynie z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie z decyzji o warunkach zabudowy. Tym samym skutki decyzji o pozwoleniu na budowę skarżący może zwalczać jedynie w postępowaniu w sprawie wydania tejże decyzji. Postępowania toczące się po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy terenu są bowiem postępowaniami odrębnymi, w których przysługują stronie środki ochrony tymczasowej, których to jednak nie można przenieść na grunt niniejszej sprawy i tym samym żądać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2007r. sygn. akt II OZ 1163/07 niepubl.)
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 §3 i §5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.