Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 178/04 odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2010 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. i M. W., M. W. i J. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności
Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi D. W. adwokat B. S. w dniu 27 lipca 2011 r. (adnotacja na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 463 akt sądowych). Natomiast pełnomocnikowi M. W. – D. W. odpis postanowienia został doręczony w dniu 10 sierpnia 2010 r. (adnotacja na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 464 akt sądowych).
Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 sierpnia 2011 r. D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie D. W. i M. W. z dnia 16 sierpnia 2011 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 178/04 w części dotyczącej D. W. podlega odrzuceniu, bowiem skarżąca zażalenie wniosła po upływie terminu do jego złożenia.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 67 § 5 tej ustawy stanowi, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie skarżąca D. W. posiada przyznanego jej pełnomocnika z urzędu w osobie adw. B.S. – pełnomocnictwo k. 194 akt sądowych.
Jak podkreślano w orzecznictwie sądowym i w literaturze prawniczej, przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Jeżeli więc strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom. Żaden z tych podmiotów nie może skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do strony (por. post. SN z dnia 8 września 1993 r., III CRN 30/93, OSN 1994, nr 7-8, poz. 160). Doręczenie dokonane pod adresem strony jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutku procesowego (por. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 1977, s. 185; post. NSA z dnia 3 marca 2005 r., I FZ 9/05, niepubl.). Z obowiązku doręczenia pisma pełnomocnikowi nie zwalnia sądu okoliczność, że pismo zostało wniesione przez stronę osobiście (B. Dauter, Komentarz do art. 67 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W wyroku z dnia 20 marca 2000 r., II SA/Wr 1907/05 (niepubl.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił uwagę, że gdy strona ustanowiła pełnomocnika, to brak jest podstaw prawnych do doręczania pism bezpośrednio stronie. Doręczenie dokonane w takiej sytuacji pod adresem strony byłoby bezskuteczne. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle, że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy (M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III).
Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że doręczenie skarżącej D. W. postanowienia z dnia 19 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 178/04 nastąpiło w chwili doręczenia powyższego postanowienia jej pełnomocnikowi z urzędu adwokat B. S. to jest w dniu 27 lipca 2010 r. Doręczenie zaś skarżącej D. W. wspomnianego postanowienia w dniu 10 sierpnia 2010 r. nastąpiło z uwagi na fakt, że jest ona pełnomocnikiem skarżących M. W. i J. W. i M. W.. Od dnia 28 lipca 2010 r. biegł zatem termin do złożenia zażalenia przez D. W. natomiast w odniesieniu do M. W. termin ten biegł od 8 sierpnia 2010 r.
W tej sytuacji złożenie zażalenia przez skarżącą D. W. w dniu 16 sierpnia 2010 r., chociaż miał miejsce w ciągu 7 dni od doręczenia skarżącej D. W. odpisu postanowienia z dnia 19 lipca 2010 r., nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.