Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 24 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 200/11

Uzasadnienie

We wniosku z dnia 25 lipca 2013 r. skarżąca wystąpiła o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie następujących sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu: sędziego WSA Ireneusza Dukiela, sędziego WSA Władysława Kulona; sędziego WSA Macieja Guzińskiego (błędnie wskazując nazwisko "Gruziński"); sędziego WSA Bogumiły Kalinowskiej; sędziego WSA Magdaleny Jankowskiej- Szostak (błędnie wskazując imię "Małgorzata"); sędziego WSA Małgorzaty Malinowskiej - Grakowicz; sędziego WSA Macieja Miemca (błędnie wskazując nazwisko "Niemiec"); sędziego NSA Henryka Ożoga; sędziego NSA Julii Szczygielskiej (błędnie wskazując nazwisko "Szczygielaska"); sędziego WSA Barbary Ciołek (błędnie wskazując imię "Beata" i nazwisko "Ciłek"); sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego (błędnie wskazując nazwisko "Wyszykowski". Wyżej wymienionym sędziom zarzuciła "stronniczość i niesprawiedliwość". W pismach z dnia: 5, 20 i 31 sierpnia 2013 r. skarżąca sprostowała ww. błędne dane sędziów. W piśmie z dnia 10 października 2013 r. skarżąca wystąpiła o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie także sędziego WSA Darię Gawlak-Nowakowską "z uwagi na jej stronniczość".

Wskazani we wniosku sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 200/11, w stosunku do nich nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. z 2012 r., Dz.U. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje

Przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje ściśle sytuacje, gdy sędzia może został wyłączony od rozpoznania konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy- stosownie do treści art. 18 p.p.s.a.- następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

1. 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
2. 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
3. 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
4. 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
5. 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
6. 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.

Niezależnie od ww. przyczyn zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a).

Mając na względzie okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy i przywołane powyżej regulacje normatywne Sąd uznał, że złożony przez skarżącą wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy wymienionych we wniosku sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawczyni nie podała bowiem żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających wniosek. Również wskazani we wniosku sędziowie oświadczyli, że nie zachodzą w stosunku do nich żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a. i w art. 19 p.p.s.a. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 sygn. akt I CZ 212/71, OSNC 1972/3/55).

Wobec zatem braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia sędziego, należało na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzec jak sentencji.