Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. (sygn. akt II SA/Wr 200/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesienia środka zaskarżenia na to rozstrzygnięcie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. (sygn. akt I OZ 654/11) oddalił zażalenie na wskazane postanowienie.
Postanowieniem z dnia 24 października 2013 r. (k. 245 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie i została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wnioskiem z dnia 14 grudnia 2013 r. (data wpływu: 24.12.2014 r., k. 262 akt sądowych) skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie skarżąca wniosła o wyłączenie referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. wniosek ten został rozpoznany przez WSA we Wrocławiu. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 marca 2014 r. Skarżąca wniosła zażalenie na to zarządzenie, wnosząc jednocześnie o zwolnienie jej z opłat sądowych. Prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2014 r. (sygn. akt I OZ 746/14, k. 350 akt sądowych) oddalono zażalenie na wskazane zarządzenie.
Pismem z dnia 29 września 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia prawomocnego wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 marca 2014 r. Pismem doręczonym sądowi w dniu 28 października 2014 r skarżąca ponowiła wniosek o zwolnienie z opłat sądowych.
W odpowiedzi na wezwanie sądu z dnia 6 listopada 2014 r. skarżąca złożyła do akt oświadczenie (k. 368 akt sądowych), że podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 grudnia 2013 r. Nadto wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi wyłącznie z mężem, nie ma konta bankowego, nie opłaca ogrzewania, ani nie ma dostępu do wody. Do pisma dołączono dowody uiszczania rachunków za prąd (93,74 zł miesięcznie) i telefon (113,70 zł miesięcznie). Z dołączonych formularzy PIT-40A wynika, że skarżąca w 2013 r. osiągała średnio miesięcznie dochód z emerytury w wysokości 1472,82 zł (17673,82 zł / 12m-cy), a jej małżonek 1783,45 zł (21401,44 zł / 12 m-cy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
W rozpoznawanej sprawie sąd ocenił, że sytuacja finansowa skarżącej nie pozwala na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Wskazywane dochody z emerytury są na stosunkowo niskim poziomie, a skarżąca nie posiada majątku, który przynosiłby dodatkowe dochody. W tym stanie rzeczy sąd przyjął, że nie jest możliwe pokrycie przez skarżącą pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek ten jest tym bardziej uprawniony, że skarżąca była już w niniejszej sprawie zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. (sygn. akt I OZ 654/11) oddalił zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie. Powyższe uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji.