Uzasadnienie
Skarżąca A.B. na dwóch formularzach, przesłanych listem poleconym z dnia 30 maja i 14 czerwca 2016 r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podała, że źródłem utrzymania jej dwuosobowego gospodarstwa domowego, prowadzonego z nieletnim synem w mieszkaniu komunalnym, są jej wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę na czas określony w kwocie 2.300 zł oraz wynagrodzenia syna z tytułu odbywania praktyki w kwocie 176 zł. Jej jedynym majątkiem są dwie nieruchomości gruntowe o łącznej powierzchni 0,3624 ha. Jako swoje wydatki podała wnioskująca strona spłatę kredytu, opłaty "za mieszkanie" w kwocie 570 zł, za energię elektryczną – 205 zł, gaz 56 zł, wodę – 50 zł, śmieci – 24 zł, internet 89 zł, podatek od nieruchomości 162 zł, cenę biletu za dojazd do miejsca pracy oraz zakup wyżywienia, ubioru, środków czystości oraz leków.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przesłała do akt sprawy dokumenty, z których, ponad dane wskazane w treści wniosku, wynika, że w latach 2014 i 2015 uzyskała dochód w łącznej kwocie odpowiednio 26.153,59 zł i 22.543,34 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżąca w sprawie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojego syna ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą dwuosobowe gospodarstwo domowe skarżącej dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – 2.476 zł i brak majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej strony wydatki tego gospodarstwa domowego i sytuacja życiowa skarżącej.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.