Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 października 2011 r. opisanym w osnowie niniejszego postanowienia tutejszy Sąd odrzucił skargę kasacyjną M W, J W, D W i M W, z uwagi na naruszenie art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Pismem z dnia 3 listopada 2011 r. uczestnicy D i M W w imieniu własnym oraz D W jako pełnomocnik J i M W (k. [...]) złożyli osobiście przez nich sporządzone zażalenie na wspomniane postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Analiza pisma strony skarżącej, w kontekście okoliczności faktycznych sprawy, prowadzi do stwierdzenia, że nie może ono zostać uznane za skuteczny i prawidłowy środek odwoławczy.
Po myśli art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalne, przy czym podkreślić należy, iż braki zażalenia, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego.
Wniesione przez stronę skarżącą i uczestników zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez adwokata ani radcę prawnego, zaś sporządzający pismo nie wykazali by przysługiwały im kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało zażalenie odrzucić.