Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...]r. Nr [...] zezwalającą na użytkowanie budynku gospodarczego przy ul. O. [...] w B. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że przed wszczęciem postępowania w sprawie zezwolenia na użytkowanie sporego budynku, organy nadzoru budowlanego ustaliły, że obiekt wybudowany został samowolnie przed dniem [...]r. i nie zachodzą przesłanki do nakazania rozbiórki obiektu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nałożył na inwestorów M. i W. R. określone obowiązki mające na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w piśmie z dnia [...]r. zaświadczył, że inwestorzy wykonali nałożone przez organy nadzoru budowlanego obowiązki. Zatem mogą ubiegać się o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego.
M. i W. R. wystąpili z wnioskiem do Starosty B. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wspomnianego budynku, załączając inwentaryzację budowlaną i orzeczenie mgr inż. W. K. o stanie technicznym budynku, w którym stwierdza, że obiekt nadaje się do użytkowania.
W odwołaniu od decyzji organu I instancji I. i K. K. wskazują że sporny budynek powstał w [...]r. oraz, że położony jest zbyt blisko granicy z ich nieruchomością, w sposób naruszający obowiązujące przepisy o zachowaniu odległości od granicy działki.
W ślad za organem I instancji, organ odwoławczy raz jeszcze stwierdził, że budynek gospodarczy na działce M. i W. R. został wybudowany samowolnie przed [...]r., co wynika z decyzji organu nadzoru budowlanego. Organ nadzoru budowlanego stwierdził również, że obiekt nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze przepis art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane (Dz.U. nr 38, poz. 229 ze zm.), który uzależnia wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego tylko i wyłącznie od ustalenia, czy obiekt nadaje się do użytku z uwagi na bezpieczeństwo ludzi i mienia oraz, czy został wzniesiony odpowiednio do przepisów o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, organ II instancji stwierdził, że nie ma przeszkód aby udzielić pozwolenia na użytkowanie, ponieważ:
* osoba uprawniona wydała orzeczenie techniczne, w którym oświadczył, że ze względu na bezpieczeństwo konstrukcji obiekt nadaje się do dalszego użytkowania,
* organy nadzoru budowlanego ustaliły, że obiekt znajduje się w odległości 8 m od budynku jednorodzinnego przy ul. S. [...] należącego do I. i K. K., co oznacza, że spełnione zostało kryterium zachowania odległości między budynkami, stosownie do § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. Nr 17, poz. 62 ze zm.).
Organ odwoławczy zauważył również, że organ Starosta B. nieprawidłowo powołał w podstawie prawnej przepis art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Pozwolenie na użytkowanie powinno być wydane w oparciu o przepis art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Z uwagi jednak na to, że w istocie podstawa prawna do wydania niniejszej decyzji istniała, nie zachodzi jej brak do wydania orzeczenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję I. i K. K. wnoszą o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem, a także o zasądzenie kosztów procesu.
Skarżący podnoszą, że sporny budynek wybudowany został w całości po [...]r., chociaż organy nadzoru budowlanego ze względów, które nie można uznać za zgodne z obowiązującym prawem, przyjęły że nastąpiło to przed wskazaną datą. W sprawie winien mieć zastosowanie przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, mówiący o wydaniu nakazu rozbiórki.
W sposób rażący naruszono przepis § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ nie zachowano nawet trzymetrowej odległości od granicy z działką sąsiednią.
Prawdzie nie odpowiada również ustalenie, że sporny obiekt znajduje się w odległości 8 m od budynku skarżących. Odległość ta w rzeczywistości wynosi 7, 25 m.
Organy administracyjne sankcjonujące samowolę budowlaną w ogóle nie wzięły pod uwagę art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego z 1994r. dotyczącego ochrony interesów osób trzecich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.
Z istoty sądowej kontroli decyzji administracyjnych wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt administracyjnych sprawy. Oznacza to, że podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracyjnym. Tylko w przypadku, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów (art. 106 § 3 ustawy o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Według art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ administracji publicznej, którego działanie zostało zaskarżone, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia (w poprzednim stanie prawnym - w chwili wniesienia niniejszej skargi - kwestię tą podobnie regulował, art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U.Nr 74, poz. 368 ze zm.).
W niniejszej sprawie organ odwoławczy wraz z odpowiedzią na skargę przesłał jedynie swoją zaskarżoną decyzję oraz odwołanie skarżących od decyzji organu I instancji, nie przesłał natomiast pozostałych akt sprawy. Sąd na rozprawie w dniu 6 maja 2005r. zobowiązał Wojewodę D. do przedłożenia akt administracyjnych sprawy I i II instancji oraz złożenia wyjaśnienia dotyczącego aktualnego stanu sprawy jaka toczyła się przed D. Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia spornego budynku do stanu zgodnego z prawem, po wydaniu przez NSA wyroku z dnia 24 stycznia 2003r. sygn. akt II SA/Wr 2987/01.
Mimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, Wojewoda D. nie przesłał żądanych akt. W złożonym natomiast wyjaśnieniu poinformował, iż organy nadzoru budowlanego, po wydaniu wyroku z dnia 24 stycznia 2003r. sygn. IISA/Wr 2987/01 uchylającego decyzje obu instancji administracyjnych w sprawie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku gospodarczego do stanu zgodnego z prawem - nie prowadziły dalszego postępowania w tym przedmiocie.
W tych okolicznościach Sąd nie jest w stanie dokonać kontroli legalności zaskarżonej decyzji, albowiem brak dokumentów (akt sprawy), na podstawie których zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie uniemożliwia zbadanie, czy organ wydający decyzję prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego a także, czy nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Naruszone zostały tym samym przepisy art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, mogące mieć wpływ na wynik sprawy.
Zatem, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy obowiązany jest przeanalizować zarzuty podniesione w skardze, a także uwzględnić wynik aktualnego stanu sprawy administracyjnej organu nadzoru budowlanego rozstrzygającego w przedmiocie poczynionej samowoli budowlanej.
Mając powyższe na uwadze. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach oparte zostało na przepisie art. 200 tej ustawy.