Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 306/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę S. K. i G. A. w niniejszej sprawie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej G. A. w dniu 11 marca 2014 r. (dowód doręczenia: k. 169 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 306/13 referendarz sądowy przyznał skarżącej G. A. prawo pomocy w części obejmującej ustanowienie radcy prawnego. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 11 marca 2014 r. (dowód doręczenia: k. 170 akt sądowych). Następnie pismem z dnia 26 marca 2014 r. wystąpiono do Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu dla skarżącej.
W dniu 7 kwietnia 2014 r. do akt sądowych złożono pismo Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu o wyznaczeniu r.pr. J. K. na pełnomocnika skarżącej.
Pismem nadanym przez pocztę w dniu 2 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od opisanego na wstępie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podano, że pełnomocnik pismo o ustanowieniu go pełnomocnikiem otrzymał w dniu 3 kwietnia 2014 r. Pełnomocnik stwierdził, że złożył skargę kasacyjną przed upływem 30 dni od wyznaczenia go pełnomocnikiem z urzędu, co wskazuje na zasadność wniosku o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie zaś do przepisu art. 177 § 1 p.p.s.a., strona ma 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W myśl przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Trzeba wskazać, że przytoczone przepisy były poddane ocenie z punktu widzenia zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2013 r. (sygn. akt SK 17/12, opubl.: Z.U. z 2013 r. Nr 6A, poz.
86) stwierdził, że art. 87 § 1 p.p.s.a, rozumiany w ten sposób, że – w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a, na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP.
Po pierwsze należy zatem ocenić, czy wniosek o przywrócenie terminu złożono przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Następnie sąd winien zbadać, czy podana przyczyna uchybienia terminowi wynika z uprawdopodobnionych okoliczności wskazujących na brak winy strony.
Wobec tego sąd ustalił, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 10 kwietnia 2014 r., a skargę kasacyjną wniesiono w dniu 2 maja 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Zdaniem sądu przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej była okoliczność, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, którego przyznano jej postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r., a pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go w dniu 3 kwietnia 2014 r.
Uwzględniając powyższe sąd przyjął, że w sytuacji wyznaczenia stronie pełnomocnika z urzędu przyczyna uchybienia terminu ustaje w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dniu upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Zauważyć wypada, że pogląd sądu w tej kwestii jest zbieżny z rozumowaniem utrwalonym już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12; z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11 czy z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zatem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustać mogła najpóźniej w dniu upływu 30 dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do występowania w sprawie, czyli od dnia 3 kwietnia 2014 r. Skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniesiono w dniu 2 maja 2014 r. Należy więc stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu złożono przed upływem 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, czyli w terminie zgodnym z art. 87 § 1 p.p.s.a.
Przechodząc do oceny wniosku skarżącej pod kątem uprawdopodobnionych okoliczności wskazujących na brak winy strony, sąd doszedł do przekonania, że strona nie ponosi winy za spóźnione wniesienie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, bowiem – jak już podkreślono – pełnomocnik taki musiał mieć rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy. Wobec tego uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie miało charakteru zawinionego przez stronę, na co wskazuje całokształt okoliczności faktycznych związanych z jej wniesieniem.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.