Uzasadnienie
Pismem z 19 V 2023 r. P. Sp. z o.o. w W. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 22 III 2023 r. (nr SKO 4122/21/23) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę elektrowni fotowoltaicznej wraz z infrastrukturą techniczną, przewidzianej do realizacji na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], obręb J., gmina B. Skargę w imieniu skarżącej podpisali A. W. i R. M. jako członkowie zarządu.
Pismem z 25 VII 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi oraz złożenie, na podstawie art. 29 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.), dalej "ppsa", do akt sprawy dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej, tj.: pełnego odpisu KRS oraz protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników z 28 II 2023 r. w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z 31 VII 2023 r. skarżąca przesłała do Sądu 1 egzemplarz odpisu skargi oraz potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników skarżącej z 28 II 2023 r. z podjęcia uchwał o powołaniu do zarządu spółki na stanowisko członka: R. M.; K. M.; A. W. oraz M. B. i jednocześnie o odwołaniu z zarządu spółki ze skutkiem natychmiastowym na dzień 28 II 2023 r.: M. P.; A. M. i W. P. Do pisma nie dołączono aktualnego wyciągu z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 28 § 1 ppsa., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 ppsa, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjmuje się, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 ppsa, pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego (zob. postanowienie NSA z 17 IV 2019 r., II OZ 343/19, publ. CBOSA). W przypadku skarżącej dokumentem takim mogłaby być informacja z Krajowego Rejestru Sądowego, na co zwrócono uwagę w treści wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Z kolei w postanowieniu z 19 VII 2016 r., II GZ 704/16 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że takim dokumentem nie może być protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników i uchwała o powołaniu zarządu podjęta rok wcześniej. Potrzebny jest aktualny odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 23 V 2017 r., II GZ 367/17, publ. CBOSA, z glosą J. Kopeć, OSP 2018/5, poz. 56).
Z akt sprawy wynika, że pomimo skutecznego wezwania skarżącej do przedstawienia Sądowi aktualnego wyciągu z KRS, to wspomniany brak formalny skargi nie został usunięty. Nadmienić przy tym należy, że według powszechnie dostępnego systemu e-KRS, osoby podpisane pod skargą nie figurują jako członkowie zarządu skarżącej.
Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.