Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M.K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowanej części istniejącego budynku o pomieszczenia o funkcji gospodarczej.
Pismem z dnia 11 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W jego uzasadnieniu podniósł, że w toku postępowania przed sądem administracyjnym wypadkowi komunikacyjnemu uległ syn skarżącego, w efekcie którego nastąpiło naruszenie sprawności organizmu o znacznym stopniu niepełnosprawności. Z uwagi na codzienne zaangażowanie w pomoc synowi skarżący nie odnotował w żaden sposób faktu wyznaczenia terminu rozprawy w niniejszej sprawie, o którym to został zawiadomiony. Nie odnotował również faktu wydania przez tut. Sąd wyroku w przedmiotowej sprawie, co miało miejsce podczas rozprawy w dniu 13 listopada 2014 r. Z końcem jednak lutego br., do jego świadomości dotarł niepokój związany z - jak to się nieświadomemu skarżącemu wydawało - zbyt długo trwającą sprawą sądowoadministracyjną z jego skargi. Wówczas to zadecydował on o skorzystaniu z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który po zgłoszeniu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie, zapoznał się z aktami przedmiotowego postępowania (co miało miejsce dnia 4 marca 2014 r.).
Dopiero na skutek tego skarżący dowiedział się, że w niniejszej sprawie zapadł wyrok oddalający jego skargę. Fakt ten należy utożsamiać z ustaniem przyczyny uchybienia terminowi do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia rzeczonego wyroku.
Reasumując, pełnomocnik skarżącego wskazał, że ze względu na nadzwyczaj trudne okoliczności życiowe, z którymi w podeszłym wieku (ponad 80 lat) przyszło zmierzyć się skarżącemu, nie budzi wątpliwości fakt braku winy po jego stronie w uchybieniu terminowi do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest zaś: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.
Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005r, s.219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333).
W niniejszej sprawie pełnomocnik wnioskodawcy jako przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołał okoliczność, iż skarżący z uwagi na zaangażowanie w pomoc niepełnosprawnemu synowi, który uległ poważnemu wypadkowi w toku wszczętego postępowania, niemal w zupełności wyparł na dalszy plan swoje osobiste sprawy, w tym tą związaną z niniejszym postępowaniem. W ocenie Sądu przyczyna ta w sposób obiektywny nie uzasadnia przywrócenia terminu. Jakkolwiek wskazane we wniosku okoliczności istotnie dowodzą trudności z jakimi zmaga się wnioskodawca, to jednak nie mogą one uzasadniać wniosku o przywrócenie terminu, które w istocie należy wiązać z brakiem należytej staranności w zakresie prowadzonych spraw przed sądem. Okoliczność ta w sposób obiektywny nie może z kolei uzasadniać niemal czteromiesięcznego spóźnienia w dokonaniu czynności procesowej, a tym samym uzasadniać przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.