Uzasadnienie
Reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – A. Z. - złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. (Nr[...]) w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego przewidzianej do realizacji przy ulicy B. T. [...] we W., na działce, AM-[...], obręb O. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 września 2012 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Natomiast pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. wezwano do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie 12 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Również to wezwanie zostało opatrzone rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 czerwca 2013 r., a zatem ustawowy termin do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych upłynął wraz z dniem 20 czerwca 2013 r. (tj. czwartek).
W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że A. Z. cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis natomiast z art. 58 § 3 powyższej ustawy stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.
Po myśli z kolei art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3).
Zaniechanie przez skarżącą uzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, jak też uiszczenia wymaganego wpisu musiało skutkować odrzuceniem skargi, gdyż skardze nie można nadać jej dalszego biegu. Powyższe oznacza więc, że Sąd nie mógł również rozpoznać żadnych wniosków stron (w tym pisma w przedmiocie cofnięcia skargi) przed uzupełnieniem braku fiskalnego lub formalnego, pomimo tego, iż to strona jest gospodarzem sporu. Merytoryczne rozpoznanie wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi jest bowiem dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt IISAB/Łd 26/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2540/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 215/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606).
Wobec powyższego, w realiach niniejszej sprawy, Sąd nie był uprawniony do oceny dopuszczalności cofnięcia przez skarżącą skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego.
Mając zatem na uwadze powyższe i stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.