Uzasadnienie
W skardze na wyżej oznaczone postanowienie strona skarżąca zawarła wniosek o jego wstrzymanie wskazując w uzasadnieniu, że "uiszczenie obciążających ją kosztów postępowania egzekucyjnego bez zmiany planu finansowego WIOŚ jest niemożliwe". Dodała, że "w razie niewstrzymania wykonania postanowienia, koszty podlegałyby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej, co spowodowałoby szkodę pośrednią dla budżetu państwa oraz sparaliżowanie funkcjonowania organu administracji publicznej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (zob. postanowienie NSA z 2.12.2013 r., II FZ 1128/13, LEX nr 1406611; postanowienie NSA z dnia 10.05.2012 r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138; postanowienia NSA z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OZ 274/11 i z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 28/11, www. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Przymiotu takiego przypisać nie można postanowieniu odmawiającemu umorzenia kosztów egzekucyjnych, gdyż nie podlega ono wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym (zob. Postępowanie sądowoadministracyjne, pod red. T.Woś, Warszawa 1999 r., s. 155). Postanowienie to nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw lub obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
W związku z powyższym skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Przypomnieć należy, że obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania egzekucyjnymi zostało na nią nałożone postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego W.z dnia..., od którego- jak to wynika z akt sprawy- strona skarżąca nie wniosła zażalenia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.