Uzasadnienie
Skargę w niniejszej sprawie wniósł T. S. wskazując, że składa ją w imieniu własnym oraz w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...].
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu wezwano T. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt pełnomocnictwa do działania w imieniu Wspólnoty bądź do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania Wspólnoty przed sądem administracyjnym. W wezwaniu wskazano, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono T. S. w dniu 4 sierpnia 2015 r. (dowód doręczenia: k. 5 akt sądowych).
Pismem nadanym w dniu 10 sierpnia 2015 r. T. S. podał, że nie jest w stanie dołączyć pełnomocnictwa do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej, ponieważ zarządca przymusowy Wspólnoty odmówiła mu udzielenia pełnomocnictwa. W piśmie wskazano też, że T. S. złożył w Sądzie Rejonowym dla [...] wniosek o udzielenie zezwolenia na dokonanie czynności i zatwierdzenie czynności w postaci złożenia skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Nadto T. S. wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków skargi do czasu rozstrzygnięcia jego wniosku przez sąd rejonowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga w części pochodzącej od Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] podlegała odrzuceniu.
Po pierwsze trzeba powiedzieć, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Dlatego uznać należało, że niedołączenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej (art. 46 § 3 p.p.s.a.) to brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Do skargi zastosowanie znajdzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Dalej powiedzieć należy, że Sąd w niniejszej sprawie przyjął, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, czyli złożenia pełnomocnictwa, należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika, co wynika z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Co prawda przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. nakazuje wezwać stronę do uzupełnienia pisma, które nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymagań formalnych, ale w wypadku pisma wnoszonego przez pełnomocnika wezwanie do złożenia pełnomocnictwa nie powinno być kierowane do strony (zob. postanowienie WSA w Opolu z 5 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 1225/01, opubl. ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 53). W tym stanie rzeczy uznać należało wezwanie doręczone do rąk osoby określającej siebie jako reprezentanta strony skarżącej za skuteczne wobec strony skarżącej (art. 34 p.p.s.a.).
Przechodząc dalej Sąd ustalił, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie upłynął z dniem 11 sierpnia 2015 r. W terminie tym strona skarżąca braków skargi nie uzupełniła, lecz T. S. wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków. W związku z tym Sąd stwierdził, że w postępowaniu sądowym przedłużeniu podlegać mogą wyłącznie terminy sądowe, to jest wyznaczone przez sąd lub przewodniczącego (art. 82 p.p.s.a.). Tymczasem termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany (jest natomiast możliwe przywrócenie terminu na ogólnych zasadach – zob. art. 86 p.p.s.a.). Dlatego też wniosek sformułowany przez T. S. nie mógł skutecznie przerwać lub zawiesić biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, że braki formalne skargi w niniejszej sprawie nie zostały uzupełnione, co powoduje odrzucenie skargi w części pochodzącej od Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Natomiast w sprawie skargi w części pochodzącej od T. S. wydane zostanie osobne rozstrzygnięcie.