Uzasadnienie
R.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej przebudowy istniejącego pomieszczenia poddasza nieużytkowego na pomieszczenia użytkowe.
Postanowieniem referendarza z dnia 14 września 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych oraz odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2011 r. tutejszy Sąd oddalił skargę R.P., a jego odpis wraz uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 23 stycznia 2012 r.
Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata lub radcy prawnego w celu wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W złożonym natomiast w dniu 16 marca 2012 r. na urzędowym formularzu wniosku skarżący zażądał zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Pełnomocnikiem z urzędu R.P. Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła D.Sz., który w dniu 31 maja 2012 r. złożył w tutejszym Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 grudnia 2011 r. dołączając m.in. skargę kasacyjną oraz dowód potwierdzający odbiór w dniu 24 maja 2012 r. pisma o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu R.P..
Uzasadniając złożony wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że doręczony w dniu 23 stycznia 2012 r. R.P. wyrok wraz z uzasadnieniem otworzył 30 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi jednak na fakt, że skarżący nie posiadał środków pozwalających na ustanowienie pełnomocnika z wyboru, tym samym do chwili przyznaniu mu prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie posiadał realnej możliwości skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej, co też oznacza, że spełniona została wymagana przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności.
Wskazano także, że dopiero przyznanie skarżącemu, postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r., pełnomocnika w osobie radcy prawnego umożliwiło sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
W dalszej części pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że pismo o wyznaczeniu jako pełnomocnikiem z urzędu odebrał w dniu 24 maja 2012 r., jednakże rzeczywista możliwość wniesienia skargi kasacyjnej powstała dopiero w dniu zapoznania się przez niego z aktami organu I instancji, tj. w dniu 28 maja 2012 r. Niezależnie jednak od powyższego wskazał, że nawet gdyby przyjąć, że dniem w którym możliwe było sporządzenie skargi był dzień odbioru pisma o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego, to nie uchybiałoby to skuteczności niniejszego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a. przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Informacja o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu dotarła do wyznaczonego pełnomocnika skarżącego w dniu 24 maja 2011 r., a więc po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż ten mijał dnia 22 lutego 2012 r.
Od dnia następnego rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten pełnomocnik skarżącego złożył dnia 31 maja 2012 r., co też oznacza, że termin siedmiodniowy nie został przekroczony.
W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego wskazując na brak możliwości uprzedniego złożenia sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego, skargi kasacyjnej, w oczywisty sposób wykazał też brak winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.