Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżących został wyznaczony w dniu 19 września 2006 r. adwokat A. G. W piśmie z dnia 19 listopada 2007 r. skarżący zażądali "zmiany adwokata".
Podkreślić należy na wstępie, iż ustawowe kompetencje Sądu w zakresie prawa pomocy ograniczają się do jego przyznania (w tym np. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego bez oznaczenia konkretnego pełnomocnika) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego. Również tylko ten organ może być adresatem ewentualnych zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika.
W niniejszej sprawie skarżący mają wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokata A. G., a tym samym stworzono skarżącym gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego oraz profesjonalnego podmiotu. Jak wskazano wyżej, Sąd nie ma uprawnień do badania i oceny skuteczności działania wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika. Dla Sądu istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia adwokata) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne.
W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało umorzyć.