Uzasadnienie
Skarżąca A. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podała, że na skutek długotrwałego leczenia i rehabilitacji złamania kręgosłupa w marcu 2016 r. została zwolniona z pracy i od września 2016 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jest współwłaścicielką domu o powierzchni około 100 m² i wartości 900.000 zł, w którym mieszka jej ojciec, oraz zamieszkiwanego przez nią mieszkania "spółdzielczego" o powierzchni 60 m².
Skarżąca przesłała do akt sprawy dokumenty, w których potwierdzenie znajdują dane wynikające z jej oświadczeń. Dodatkowo wynika z nich, że w roku 2016 uzyskała dochód w kwocie 8.460,22 zł (brutto), natomiast swoje wydatki w kwocie około 1.331,90zł miesięcznie aktualnie ponosi dzięki regularnej i dodatkowo doraźnej pomocy finansowej syna oraz korzystaniu z kredytu odnawialnego w kwocie 11.000 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżąca w sprawie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony brak dochodu i majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej strony sytuacja życiowa, w tym zdrowotna, skarżącej i jej wydatki, które realizuje miedzy innymi dzięki pomocy materialnej ze strony syna oraz zaciągniętemu kredytowi.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.