Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A.R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia polegającego na montażu wewnętrznej instalacji gazowej.
Pismem z dnia 28 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 marca 2017 r., wyjaśniając, że wobec niedoręczenia jej wezwania do uzupełnienia braków do uiszczenia wpisu, o którym dowiedziała się dzwoniąc do sekretariatu Sądu, wystąpiła - pismem z dnia 25 marca 2017 r. - do Sądu z wnioskiem o doręczenie tego wezwania. Pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. otrzymała informację, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 23 marca 2017 r. W dniu 28 kwietnia 2017 r. skarżąca zapoznała się z aktami sprawy, w których znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przesyłki nie pobrano w terminie.
Mając na uwadze fakt, że nigdy nie pozostawiono pod adresem zamieszkania skarżącej przesyłki poleconej ani awiza, jak również powtórnego awiza, strona złożyła reklamację. Do wniosku skarżąca dołączyła zażalenie oraz pismo z dnia 28 kwietnia 2017 r. adresowane do Poczty Polskiej, którym złożyła reklamację dotyczącą przesyłki poleconej zawierającej postanowienie z dnia 7 marca 2017 r.
W dniu 14 czerwca 2017 r. skarżąca nadesłała kserokopię odpowiedzi na złożoną przez nią reklamację, w której poinformowano, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, iż przedmiotowa przesyłka nie nadeszła do oddawczego Urzędu Pocztowego W. 15, który jest odpowiedzialny za doręczanie skarżącej przesyłek. Wpisy w systemie śledzenia przesyłek są błędne, a powstały błąd powstał z nieustalonych dotąd przyczyn. Według systemu przesyłka znajduje się w eksploatacji między urzędami we W. (UP W. 10, W.
68) a Sz. (UP Sz. 10). Żaden z tych Urzędów nie jest w stanie określić powstałego nieporozumienia. Z kolei w dokumentacji pocztowej urzędu oddawczego również nie odnaleziono wpisu potwierdzającego doręczenie przedmiotowej przesyłki w dniu 23 marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). W art. 87 P.p.s.a. wskazano natomiast przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W niniejszej sprawie wszystkie wskazane powyżej warunki zostały spełnione.
Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 marca 2017 r., od którego zostało wniesione zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, było dwukrotnie awizowano skarżącej w dniach 16 i 24 marca 2017 r. Przesyłka nie została odebrana.
Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 83 § 3 P.p.s.a.).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Zgodnie z powyższymi przepisami należało przyjąć, że ww. postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu 30 marca 2017 r. Zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 6 kwietnia 2017 r. Zażalenie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 28 kwietnia 2017 r., a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zostało złożone z zachowaniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin ten należało bowiem liczyć od dnia zawiadomienia skarżącej o wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. od dnia 21 kwietna 2017 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 28 kwietnia 2017 r. i w tym też dniu skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wraz z zażaleniem.
Skarżąca uprawdopodobniła również okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Za takie - zdaniem Sądu – należy uznać uwzględnioną reklamację, z której wynika, że wpisy w systemie śledzenia przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 7 marca 2017 r. są błędne, a powstały błąd powstał z nieustalonych dotąd przyczyn.
Stąd też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.