Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżąca A. K. wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2011 r. wystąpiła o zwolnienie jej z kosztów sadowych.
W dniu 16 sierpnia 2011r. doręczono wnioskodawczyni - w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- wezwanie do wypełnienia i przesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wyznaczony termin upływał w dniu 23 sierpnia 2011 r. Skarżąca dotychczas nie przesłała do Sądu na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie jej prawa pomocy.
Zgodnie z art. 72 u.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie przesłane na wskazany przez skarżącą adres odebrał jej syn- J. K. (który doręczycielowi wskazał, że jest domownikiem) i dlatego doręczenie wezwania jakie nastąpiło w dniu 16 sierpnia 2011 r. należy uznać za skuteczne.
Stosownie do treści art. 252 § 2 u.p.s.a. warunkiem skuteczności wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu, według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w formie innej niż przewidziana przepisami nie wywołuje skutków prawnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2004 r., sygn. akt FSK 139/04, Prz.Podat. 2004/7/53) i stosownie do treści art. 257 u.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 u.p.s.a. należy pozostawić taki wniosek bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji.